Bóg Wodo-Wełm


Syn Czarnogłowa i Białobogi. Wodo zwany jest też imionami: Wodo-Wełm, Wodo-Bełt i Wodo-Głąb. Jest Panem Wielkiej Wody, Władcą Mórz. Posługuje się Tryzubem i Trygubicą. Pomagają mu boginki Topielice. Nosi on szaty szmaragdowe, czyli niebieskozielone (kolor „morski”, turkus). Wodo-Wełm zawiaduje wodami słonymi i wszystkim co się w nich znajduje. Istyjskimi odpowiednikami Wodo-Wełma i Wądy są Autrimpus – bóg Morza i Audra – bogini Rzek.



kolovrat1


WODO-WEŁM


„Jezioro Martwe, które zowią także Morzem, kończące bieg rzeki, mieści się blisko ściany dzielącej Otchłań od Założy. Na dnie owego Morza ma swój kryształowy, osobny pałac-zamyk Wodo-Wełm, jako że jest to największy obszar wodny i najgłębsze jezioro Weli.”

„Przy Szóstym Ognisku zasiedli Sim, Wodo i Wodnik, Rgieł z Rgiełcem-Rogalcem, Borowił z synem Wilcem oraz Nyja i Sowic-Polel z rodu Welesa. Tu pomyślano szóstego okrutnego potwora Położą (zwanego też Wyrwijedlicą, Wyrwisosną lub Czerwinem). Umyślono ukręcić go z liści, ziemi i piasku, a potem wysłać w bój o Welę i jej zasoby.”

Białoboga poszła z Wełmem ponownie na Wierch. Leżały tam trzy głazy: Głaz Głazów, Skała Skał i Kamień Kamieni. Ten trzeci był najmniejszy, więc Białoboga i Wełm razem go dźwignęli. Przenieśli go w Białogóry welańskie, ale dalej już nie dali rady. Wełm musiał wezwać na pomoc wszystkich bogów białobożego trzemu i razem przedźwigali Kamień Kamieni na Ziemię. Kiedy przybyli na Ziemię, od razu cisnęli Kamień w pierwszym lepszym miejscu, a było to nad brzegiem Bołotyku. Cała Ziemia się trzęsła, była spalona ogniem w wielu miejscach, a także zalana wodą. Poskruda i Poczwara sczepione ze sobą przetaczały się właśnie w pobliżu Trzygławia i lada chwila gotowe były zmieść górę z powierzchni lądu, wtedy zaś Osica musiałaby się połamać, Sklepienie Niebieskie zawalić i cała Ziemia uległaby zniszczeniu.”

„Cała Niwa Zrzebów leży w zagłębieniu i jest podmokła, ale też jasna i ciepła, przez co nadaje się dobrze do lęgu. Jednak najlepszy ku temu jest Mokry Dół. Tu kochankami Mokoszy zostali Wodo i Dażbóg, i tutaj narodziła się z ich nasienia Dodola. Dodola opuściła tyn Zrębów przez zazdrość matki i zamieszkała w małym dworku w Dodolinie. W tynie jej chyża wciąż pozostaje wolna i czeka dnia powrotu bogini. Kiedy on nastąpi, powiadają, będzie koniec świata.”

„Wędowie, którzy są znanymi żeglarzami i obsiedli brzegi zarówno Bołotyku i Morza Białego, jak Czarnego, a także w najdawniejszych czasach przepłynęli wiele innych mórz, prawią, że dawniej morze było łagodne jak baranek, a stało się złośliwe i niebezpieczne przez Potwory, a także z tego powodu, że ludzie obrazili niegdyś rabunkiem jątarowych skarbów Pana Mórz – Wodo-Wełma i bezczeszczą nieustannie morze nadmiernymi odłowami ryb.”


Znaczenie mian i imion oraz przydomków, i ważniejsze pojęcia wywodzone z jego miana: W językach słowiańskich występuje związek woda – wid, czyli wodzić (wódz) – wiązać (więzić) – wieść (prowadzić) – wieszczyć (wiedzieć, widzieć). Te znaczenia określają boskie cechy Wodów i wiążą ich z innymi bogami – cząstkami Światowita-Swąta. Końcówka -da ( -do) jest jednocześnie nawiązaniem do dawać, oznaczającym bogów dawców, jak i do pojęcia głębiny, dołu, koryta rzeki zawierającej się w indoeuropejskim rdzeniu dou (dheu-b), od którego wywodzi się wiele nazw słowiańskich rzek (np. Dunaj, Dnieprz, Dniestrz, Brda-Dbra, Dunajec). Wodo zwany jest też imionami Wodo-Wełm, Wodo-Bełt i Wodo-Głąb.

Wełm – czyli wielki, wełniasty – okryty runem, wełna – grzywiasty, falujący, wełm – morskie bałwany, fale morskie i miano ducha burz (wymieniane w starych psałterzach), również wełm – podziemny (oczywiste przez związek z Weles i Wela). Pojęcie wełm ma bliski związek z wiłn – wijący się, wilna – wijąca się, i całym szeregiem znaczeń w rodzaju: zawiły, wikłać, wić, uwijać,a więc znów uwić – stworzyć i owitat’ – zamieszkać. Inny ciąg znaczeniowy tworzą bliskie pojęcia wywodzone od wałs – własność, włość, władać. Wodowie są więc stworzycielami wód zamieszkującymi w ich głębinach i władającymi nimi. Sam Wodo-Wełm jest bogiem orunionym białymi włosami (wiłsami). Tak samo bliski jest związek z wywodzącym się z tego samego rdzenia wiła-wiły – szalony, nieobliczalny, rozbuchany. Wał – opoka, przegroda, wałs – uderzający, walący, wał – gładki, równający, wał – drąg (podkreślenie cech męskich bóstwa), także siekiera (czeskie valaska, również imię legendarnej władczyni Czech, córki Kroka),wałaszący – trzebiący, wałęsający się – krążący (ruchliwy, poruszający wody).

Bełt, podobnie jak Wełm, oznacza rozkołysanie, rozfalowanie, kręcenie masą wód i mieszanie jej, czynienie mętną i spienioną. Odnosi się to miano do kolistego ruchu okrężnego typowego dla magii i świętych tanów. Błądzenie, błąkanie się (często powodowane przez Woda), błękitny – niebieski (maść Wodów), błąk i błogbłogi-bogi (odnosi się wprost do boskości) to inne pojęcia wyznaczające krąg Bełta. Także błoto – bagno, bolt – wir, bezdeń, bołozno – belka, bełt – grot, pocisk, strzała (dwa ostatnie pojęcia podkreślają męskość bóstwa). Wreszcie błona-błenia-błonie (płaszczyzna, rozległy płaski przestwór) i biel -biały (słowo to jednocześnie określa wielkość, biały – wielki, jak i maść-barwę białą oraz moczary, bagna -bielawy, i wypływa bezpośrednio z wizerunku Woda – boga grzywiastego, białowłosego jak spienione fale).

Miano Głąb omówiono przy postaci Głąbi w poprzednich tajach. Tutaj warto jeszcze dodać znaczenie nawiązujące do wody – glibiel, głębina, czyli toń lub wsysający moczar, bagno chłonące.

Wspólną własnością Wodów są: sokora i webło (drzewo morskie), łoś i żółw, czapla, rybitwa i mewa, sadziec, tatarak i mozga, niezapominajka, grzybienie i grążel, pływak żółtobrzeżek, niebieski diament i szmaragd, głoznoją tar (bursztyn), miesiąc maj (kwieteń), maść niebieska (niebiesko-zielona), taja W, czerta 5, liczba 5, gramota s, z rzeczy torf i woda, welańska Niwa Wody i Kryształowy Tyn na niej.

kolovrat1


WODO-WEŁM

Ród: Wodowie


Zajmowany krąg:
Czwarty krąg


Pochodzenie:
Dzięgle-Działowie, syn Czarnogłowa i Białobogi


Rodzeństwo:
Żona-siostra Wąda-Węda


Dzieci, potomkowie:
Śląkwa-Dżdża córka Wodo i Wądy (lub córka Dażboga i Wądy – wtedy z Rodu Sołów).
Wodnik  syn Wodo-Wełma i Wądy-Wędy.
Wodyca córka Siemi, Wodo-Wełma i Peruna i  z Rodu Simów i Perunów. 


Postacie-wcielenia (równe miana):
Wodo-Wełm, Wodo-Bełt i Wodo-Głąb


Inne nazwania jego osoby (przydomki):
Wodan, Odyn, Wotan, Posiej Dun, Posiejtoń, Posejdon, Pan Wielkiej Wody, Władca Mórz


Funkcje, zakres działania:
Zawiaduje wodami słonymi i wszystkim co się w nich znajduje.


Narzędzia czarowne – oznaki władzy:
Tryzub i Trygubica. Ma szatę barwy szmaragdowej (niebieskozielonej).


Funkcje psychiczne – uczucia, odczucia:


Patron dla:


Pomocnicy (Stworze – bogunowie):
Topielice (Wodnice, Panny Wodne, Undyny, Jurasmaty, Łobasty)


Romanse:


Wrogowie:


Przyjaźnie:


Co dobrego lub złego darował, zrobił ludziom:


Przynależny Miesiąc:


C.D.N.


Źródło artykułu – Czesław Białczyński

Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów –
„Księga Tura” i „Księga Ruty”

 


kolovrat1


Tyny podległe Tumowi Jaruny-Jaryła:

Bogowie Żywiołów:
1. Tyn Wiłów-Borowiłów (Kieniów):
Borowił, Lesza-Borana, Boruta, Wilec, Rokita
2. Tyn Wodów:
Wąda-Węda, Wodo-Wełm, Śląkwa-Dżdża, Wodnik, Wodyca

Bogowie Mocy:
3. Tyn Mokoszów:
Makosz, Mokosza, Wid-Wij, Dodola
4. Tyn Plątów:
Przepląt, Plątwa, Mąd, Licho
5. Tyn Dziewów:
Kupała, Dziewanna, Krasatina, Dzildzielija


kolovrat1


 TYN WODÓW

Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Białobogi, Tum Jaryła, Tyn Wodów


Członkowie rodu:
Wąda, Wodo, Śląkwa-Dżdża, Wodnik, Wodyca


Główność:
jednogłowy


Główny przybytek, miejsce przebywania:


Atrybuty żywe:
Sokora i webło (drzewo morskie ), łoś i żółw, czapla, rybitwa i mewa, sadziec, tatarak i mozga, niezapominajka, grzybienie i grążel, pływak żółtobrzeżek


Rzecz:
Torf i woda


Kamień:
Niebieski diament i szmaragd


Minerał:


Maści (barwy):
Maść niebieska (niebiesko-zielona)


Czerty i rezy (liczby):
Czerta 5, liczba 5,


Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici):
Taja W, gramota s


Miesiąc:
Maj (kwieteń)


Niwa (symbol):
Welańska Niwa Wody


Tyn:
Kryształowy Dwór


Wieńce i ofiary:
Niezapominajka, Grzybienie i Grążel i Sadziec


Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata):


 kolovrat1


Czesław Białczyński
Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów –
„Księga Tura” i „Księga Ruty”


44 myśli nt. „Bóg Wodo-Wełm

  1. Pingback: Bogini Wąda-Węda | Wiara Przyrodzona

  2. Pingback: Bóg Borowił | Wiara Przyrodzona

  3. Pingback: Bóstwo Jaruna-Jaryło | Wiara Przyrodzona

  4. Pingback: Bogini Lesza-Borana | Wiara Przyrodzona

  5. Pingback: O Wędzie i jej synach Wudnarze i Mężu – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  6. Pingback: O Urwie Windyjskim – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  7. Pingback: Bóg Makosz-Dodol | Wiara Przyrodzona

  8. Pingback: Bogini Mokosz | Wiara Przyrodzona

  9. Pingback: Bóg Przepląt-Perepłut | Wiara Przyrodzona

  10. Pingback: Bogini Plątwa-Przepigoła | Wiara Przyrodzona

  11. Pingback: Bóg Spor | Wiara Przyrodzona

  12. Pingback: Bóg Kupała-Dziwień | Wiara Przyrodzona

  13. Pingback: Bogini Dziewanna | Wiara Przyrodzona

  14. Pingback: Bogini Krasa-Krasatina | Wiara Przyrodzona

  15. Pingback: Bogini Dzieldzielija | Wiara Przyrodzona

  16. Pingback: Bóg Boruta | Wiara Przyrodzona

  17. Pingback: Bóg Rokita | Wiara Przyrodzona

  18. Pingback: Bóg Wilec | Wiara Przyrodzona

  19. Pingback: O Wiłach, o Bogach Boru – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  20. Pingback: Bogini Śląkwa-Dżdża | Wiara Przyrodzona

  21. Pingback: Bóg Wodnik | Wiara Przyrodzona

  22. Pingback: Bogini Wodyca | Wiara Przyrodzona

  23. Pingback: Bóg Mąd-Mikuła | Wiara Przyrodzona

  24. Pingback: Bóstwo Licho | Wiara Przyrodzona

  25. Pingback: Bóg Wid-Wij | Wiara Przyrodzona

  26. Pingback: Bogini Dodola | Wiara Przyrodzona

  27. Pingback: Bogini Rosza | Wiara Przyrodzona

  28. Pingback: Bogini Obiła | Wiara Przyrodzona

  29. Pingback: Boginie uczuć i losu ludzi | Wiara Przyrodzona

  30. Pingback: O Otchłani na Weli – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  31. Pingback: Bogini Watra | Wiara Przyrodzona

  32. Pingback: Bóg Sim | Wiara Przyrodzona

  33. Pingback: Bogini Stryja | Wiara Przyrodzona

  34. Pingback: Bóg Weles | Wiara Przyrodzona

  35. Pingback: Bóg Czarnogłów | Wiara Przyrodzona

  36. Pingback: Bogini Białoboga | Wiara Przyrodzona

  37. Pingback: Bóg Polel-Sowica | Wiara Przyrodzona

  38. Pingback: Bogini Siemia-Matka Ziemia | Wiara Przyrodzona

  39. Pingback: Bogini Wodyca | Wiara Przyrodzona

  40. Pingback: Kalendarz Słowian | Wiara Przyrodzona

  41. Pingback: Bóg Wilec | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  42. Pingback: Inne podanie o Mazie-Mazji i Lądzie – mitologia słowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  43. Pingback: Mororzyk i Marzanna – mitologia Słowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  44. Pingback: Bogini Sporza-Śrecza | Słowianie - Wiara Przyrodzona

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s