Bóstwo Gaj-Ruja


Gaj-Ruja (Rujewit) syn-córka Swąta i Wspóry-Strąprzy lub Swąta i Głąbi-Powłoki. Bóstwo dwugłowe o dwóch obliczach, dwóch przejawach. Znaczenie mian i imion oraz przydomków, i ważniejsze pojęcia wywodzone z jego miana: Słowo raj pochodzi ze wspólnego słowiańsko-sarmackiego lub słowiańsko-scytyjskiego okresu, w którym obie kultury przenikały się, a Słowianie czerpali pojęcia związane z wiarą z zasobów plemion będących przodkami dzisiejszych ludów indo-irańskich. Oznacza ono w języku irańskim nie tylko miejsce bytowania zmarłych, ale i las. W gwarach języka polskiego i języku serbskim istnieje słowo rajec w znaczeniu – las. Wyraz raj nawiązuje do pojęcia mnożności – raić, narajać, ruić, roić, rojny, ruja, ruń. Była to kraina obfitości i wieczystego żywota -rująca życie. Te same znaczenia są zawarte w pojęciu Rajca i Wyraju, skąd wyrajają się ptaki i dusze przechodzące do jedności z Bogiem Bogów – Światłem Świata. Warto zwrócić uwagę na magiczny aspekt tego pojęcia w odniesieniu do słowiańskiego określenia świeżości, młodości, siły i nowego życia – jar, jary. Podobnie jak w wypadku pary Wesel –Weles i tutaj zachodzi identyczna odwrotność raj – jar, widoczna również w parze Ruja-Jaruna.



Tum Gaja-Ruji


Tum, który przypada porze letniej to Tum Gaja-Ruji


Lato astronomiczne rozpoczyna się w momencie przesilenia letniego i trwa do momentu równonocy jesiennej, co w przybliżeniu oznacza na półkuli północnej okres pomiędzy 21 czerwca a 23 września (czasami daty te wypadają dzień wcześniej lub dzień później, a w roku przestępnym mogą być dodatkowo cofnięte o jeden dzień). Podczas lata astronomicznego dzienna pora dnia jest dłuższa od pory nocnej, jednak z każdą kolejną dobą dnia ubywa, a nocy przybywa – Słońce wschodzi coraz później i góruje na coraz mniejszych wysokościach ponad horyzontem.

W tym okresie przypada panowanie jednemu z Kirów, Gaja-Ruji. W Tumie Ruji jest 22 Bogów. 10 Bogów Żywiołów (w tym 5 Bogiń). 12 Bogów Mocy (w tym 7 Bogiń).


Tyny podległe Tumowi Rajka-Ruji

Bogowie Żywiołów:
1. Tyn Sporów-Grubów:
Spor, Sporza-Śrecza, Wołos, Rosza, Rada-Zboża
2. Tyn Simów:
Sim, Siemia-Matka Ziemia, Skalnik, Ziemiennik, Obiła

Bogowie Mocy:
3. Tyn Prowów:
Prowe, Czstnota, Prawdziwc, Sądza
4. Tyn Bożebogów-Ubożów:
Bożebóg, Uboża, Boda, Warza-Cica
5. Tyn Rgłów-Rogalów: 
Rgieł, Reża, Rgiełc, Żywia-Siwa


Ręce Boga Wiara Przyrodzona


TUM RAJKA-RUJI


 Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Białobogi, Tum Rajka-Ruji


Pochodzenie:
Kirowie ( Jaruna-Jaryło, Ruja-Rajek, Jesza-Yesse, Kostroma-Kolada) są dziećmi Swąta i Wspóry-Strąprzy lub Swąta i Głąbi-Powłoki


Ród:
Kirowie (Godowie, Godagowie), Strąprzyce, Kunicze


Członkowie rodu:
Ruja-Rajek, Jaruna-Jaryło,  Jesza-Yesse, Kostroma-Kolada


 Zajmowany krąg:
Trzeci Krąg Najwyższego Kręgu, Krąg Stronporów, Ostatni Krąg Wewnętrzny, Najniższy Krąg Najwyższego Kręgu (na Kirach zamyka się Krąg Wewnętrzny tworzony przez Siedmiu Bogów Najwyższego Działu [czerta 7]. Krąg Wewnętrzny tworzy Trójca: Swąt – Bóg Bogów, Dzięgle i Kirowie).


 Funkcja (zakres działania):
Wszystko w kirze i przestroni oraz runie rujnym – jużnym (południowym). Pory, strony, kiry, runy, wity (czas i przestrzeń, rozwój), Głębia i wsze byty rozciągnięte w porze i kirze.


Postacie-wcielenia (równe miana):
Gaik-Gajek, Rujewit-Rajek, Maik-Maja,  Ruja-Rajek,  Gaja-Gaik


Inne nazwania jego osoby (przydomki):
Gaja, Rinvit


Główność:
Dwugłowy


Główny przybytek, miejsce przebywania:
Gniazdo-Gwiazda na Skrajach Świata, na Jugu Głębi (Nieba Głębokiego),  u Jużnego Skraja Dali gdzie nastaje światło najwyższe Światło Półudnia. To gwiazda Skra Południa. Innym miejscem jego pobytu jest także Tum na Wzgórzach Wozgrzy na Weli.


Narzędzia czarowne, atrybuty władzy:
Izwit (Grono), Wiecha, Złote Jabłko.


Pomocnicy (Stworze – bogunowie):
Światłogońce, Skrowie-Skrajowie (Żar Ptaki, Kunicze) – powstały ze Wspórzy (rozumianej jako resztki macicy Strąprzy-Wspóry lub drzazgi Wspóru Śwąta). Pomocnikami Gaja są Rujgońce ( Rujogońce).


Inne miana Światłogońców:
Świętogońce (Świętojerki, Świętorujki, Świętojeszki, Świętostromki),
Maścińce, Żywogonie, Bożoptaki-Bożoptice, Maslenice-Maślińce


Atrybuty żywe:
Jarząb albo Jawor, Rdest, Malina, Lilia, Biały Byk, Ptak Dudek, i Biały Kogut, Owad Pszczoła.


Rzeczy żywe:
Przesilenie Czerwcowe i Lato, a także Owoc każdego drzewa i rośliny oraz wszelkie owoce.


Kamień:


Minerał:


Maści (barwy):
Żółta


Czerty i rezy (liczby):
Czterta 4, Reza 22


Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici):
Taja G, gramota e


Przynależne Miesiące:
Czerwiec
Lipiec
Sierpień


Wieńce i ofiary:
Rdest, Lilia, wszelkie owoce i biały kogut, miód, miód pitny


Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata):
Miodownik


Ręce Boga Wiara Przyrodzona


Gaj-Ruja (Rujewit). Znaczenie mian i imion oraz przydomków, i ważniejsze pojęcia wywodzone z jego miana: Słowo raj pochodzi ze wspólnego słowiańsko-sarmackiego lub słowiańsko-scytyjskiego okresu, w którym obie kultury przenikały się, a Słowianie czerpali pojęcia związane z wiarą z zasobów plemion będących przodkami dzisiejszych ludów indo-irańskich. Oznacza ono w języku irańskim nie tylko miejsce bytowania zmarłych, ale i las. W gwarach języka polskiego i języku serbskim istnieje słowo rajec w znaczeniu – las. Wyraz raj nawiązuje do pojęcia mnożności – raić, narajać, ruić, roić, rojny, ruja, ruń. Była to kraina obfitości i wieczystego żywota -rująca życie. Te same znaczenia są zawarte w pojęciu Rajca i Wyraju, skąd wyrajają się ptaki i dusze przechodzące do jedności z Bogiem Bogów – Światłem Świata. Warto zwrócić uwagę na magiczny aspekt tego pojęcia w odniesieniu do słowiańskiego określenia świeżości, młodości, siły i nowego życia – jar, jary. Podobnie jak w wypadku pary Wesel –Weles i tutaj zachodzi identyczna odwrotność raj – jar, widoczna również w parze Ruja-Jaruna.

Również nazwa żyta (reż, roż, raża, irża, orża, rugias, rugys, która współcześnie przeszła u Słowian na określenie ryżu, a w języku polskim ocalała w gwarach i ogólnej nazwie rżyska –ścierniska (po ściętym życie) i słowie rżnąć – ciąć, ścinać, dawniej: kosić żyto) ma pochodzić od wspólnych przodków Słowian i Istów (Bałtów). Początkowo nazwa ta była imieniem rolniczych bogów Rgła, Reży, Rogala (Wołosa) i Rgiełca, Rui-Rajka (Rujewita)c, uosobionych wcieleń ziarna 1 sporu.

Od rdzenia rug, rog = roż (przechodzącego w roh, roj – rojny, ruja, roić – ruić, runić – rana) pochodzi między innymi nazwa plemienia Rugianie-Rujanie i nazwa Świętej Wyspy Słowian Rugii-Rui, zwanej też Ranąd, która to nazwa nie bez powodu nawiązuje do określenia najbliższej Bogu Bogów Nawi Welańskiej – Raju.


Świat zastały po martwocie zimy potrzebuje dużo wody, więc Wodowie dwoją się i troją, by jej nastarczyć ile trzeba. Wszyscy bogunowie i boginki otwierają pąki wybijających się ku słońcu kwiatów, malują świat barwami Dengi, bodą rośliny i zwierzęta i popychają je ku sobie, by znów się pomnożyły i wydały nowy przypłódek. Dziewowie łączą wsze byty możliwe w pary, budząc w każdym kto żyw nowe żądze i miłości. Tak schodzi im cały czas, a kiedy kończą, to już zaczyna się lato i jeszcze wciąż zakwitają nowe kwiaty, podczas gdy już Jaruna odchodzi.

Zbliża się wtedy Gaj-Ruja ze swoją świtą. Ten z pomocą Dziewów i Sporów czyni zalęg nowy, by kochania i sploty nie były puste w sobie, a jego czas zmarnowany. Lęgną się tedy i zawiązują nowe owoce, a potem jego czułą ręką wygłaskane wzrastają, pęcznieją, dorośleją, aż osiągną pełny kształt. Gaj-Ruja ma także wielu pomocników, a pośród nich spoza swojego tumu najważniejszych Roda, Rudź i Rodżanę, Pogodę z Osidłą, Swarożyca i Swarę, a także Ładę-Łagodę. W tym czasie prym wiodą Simowie i Sporowie, Radogostowie, Prowowie i Rgłowie. Wszystkie niwy Ziemi tętnią wtedy życiem, roją się od pracujących bogunów, lśnią wygłaskane i wypieszczone przez owych bogów. Wtedy właśnie w gniazdach i nyrzach przychodzą na świat młode, stają na nogi, po raz pierwszy ogarniają Ziemię własnym okiem i umysłem. Tak mija czas trzech letnich Braci Miesiąców – na ciągłym popędzaniu wszystkiego, co już ma zawiązki, by wzrosło, dojrzało i nie zostało zmarnowane.


Więcej o Bogach tutaj…


Źródło – oryginał artykułu: Czesław Białczyński


9 myśli nt. „Bóstwo Gaj-Ruja

  1. Pingback: Ogólne opisanie Weli – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  2. Pingback: Kalendarz Słowian | Wiara Przyrodzona

  3. Pingback: Bóg Sim | Wiara Przyrodzona

  4. Pingback: Wierzenia i obrzędy starosłowiańskie | Wiara Przyrodzona

  5. Pingback: O Poczęciu Świata – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  6. Pingback: Sobótka, Kupalnocka, Noc Kupały | Wiara Przyrodzona

  7. Pingback: Bóg Mor | Wiara Przyrodzona

  8. Pingback: Opisanie Stworzów – mitologia Słowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  9. Pingback: Buła-Byta – mitologia Slowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s