Bóg Sim


Sim syn Dzięgli, Białobogi i Czarnogłowa. Włada górami i szczytami górskimi, baczy na wszystko co się w tym obszarze wydarza. Magura-Magóra – Pan Gór, Pan Skał, Władca Szczytów i Źlebów, Pan Żelaznoskały, Skała Żelazna, Rudra, Bóg Żelazna Skała, Żelazogóra, Żelazny Car, Żeleźniczar. Ogólnie rysuje się obraz Sima jako zastałego, nieruchomego, twardego, wyniosłego, silnego, samotnego, podpory i opoki Świata



kolovrat1


SIM

Ród: Ziemowie (Simowie)


Zajmowany krąg:
Czwarty Krąg


Pochodzenie:
Syn Białobogi i Czarnogłowa


Żona/Siostra:
Siemia-Siem-Matka Ziemia


Dzieci, potomkowie:

Skalnik syn Sima i Siemi, czyli Matki Ziemi.
Wozgrza córka ziemianki i Sima, półbogini, która wielokrotnie rozpalała żądze ludzi i bogów.
Watra córka Sima i Swary (jedna z wersji pochodzenia Watry).
Jara Taja jest córką Sima-Światogora i rusałki Plejany, która została uratowana przez Jaryłę przed Żmijem Łamią.


Postacie-wcielenia (równe miana):
Sim-Stołb, Sim-Skraj i Sim-Wirch.


Inne nazwania jego osoby (przydomki):
Magura-Magóra – Pan Gór, Pan Skał, Władca Szczytów i Źlebów, Pan Żelaznoskały, Skała Żelazna, Rudra, Bóg Żelazna Skała, Żelazogóra, Żelazny Car, Żeleźniczar.


Funkcje, zakres działania:
Włada górami i szczytami górskimi, baczy na wszystko co się w tym obszarze wydarza.


Narzędzia czarowne – oznaki władzy:
Czarowna Osełka-Brus, Sim ma szatę Czarnobrunatną.


Pomocnicy (Stworze – bogunowie):
Piędzimężyki (Mężyki, Pikuliki, Pikuły, Gorcóniky)


Funkcje psychiczne – uczucia, odczucia:


Patron dla:


Romanse:


Wrogowie:


Przyjaźnie:
Sim lubi przebywać ze Skalnikiem.


Co dobrego lub złego darował, zrobił ludziom:
Nieprzychylny ludziom.


Przynależny Miesiąc:


C.D.N.


Źródło artykułu – Czesław Białczyński

Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – „Księga Tura” i „Księga Ruty” 


kolovrat1


SIM


„Jeszcze raz Kaukowie się przenieśli, tym razem do Kostromy, pod jej szkliste kryształowe dachy. Tam wydali na świat Zaczyn i Zalęg – Spora i Śreczę oraz Skałę i Glebę, czyli Sima i Matkę Ziemię, zwaną też Siemią.”


„Sim jest Panem Gór, Panem Skał, Władcą Szczytów i Żlebów, a posługuje się Czarowną Osełką-Brusem. Jest czczony jako Sim-Slołb, Sim-Skraj i Sim-Wirch (Magura). Ową osełką uderzył Sim kiedyś Bożeboga, przez co wylęgły się pszczoły. Sim zbudował na wysokiej górze porosłej gęstym borem wspaniały dwór-zamyk dla swojej żony Siemi (Matki Ziemi). Spod dworu trysnął wspaniały strumień żywej wody, którym jego żona karmiła żyzne doliny wokoło. Także, jak prawią liczne kapiszty wschodnie, dla niej, by się miała czym przykryć, wykuł z kamienia Sklepienie Niebieskie. Sim razem ze Skalnikiem był budowniczym Mostu Mostów – drogi wiodącej przez poszczególne Niebiosa i łączącej je w jedno lite Niebło, nazwane później Niebem. Pomocnikami Sima są bogunowie nazywani Piędzimężykami lub Pikulikami. Sim ma brunat-noczarne szaty.”


Słowo to oznacza najbliższy ludziom świat zewnętrzny – Ziemię, to, po czym stąpają i co ich karmi – ziemię, najbliższą człowiekowi grupę ludzką – rodzinę, ród – siemia, a także gospodarstwo wraz z czeladzią i sługi – sjemia. Litwini zwą kobietę żmoną. Wyraz ten nie zachował się w Słowiańszczyźnie, ale od niego pochodzi słowo żena – kobieta i żona. Również (litewskie) żmonez –ludzie. Dodatkowo siem znaczy „siedem” (wyjątkowo szczęśliwa liczba, także szczęśliwa czerta w magicznym systemie słowiańskim).

Sim nosi przydomki: Sim-Stołb, Sim-Skraj i Sim-Wirch (Magura-Magóra). Siem jest czczona jako Siem-Sjemia, Siem-Matka Ziemia i Siem-Lęga.

Skraj – czyli znajdujący się na krańcach Ziemi (szczyty górskie są miejscami, z których można się dostać do Nieba), skrzący się – świetlisty (przebywający zawsze w słońcu, powyżej warstwy chmur), jaśniejący, jak wszyscy bogowie,skryty – trudny do zobaczenia i spotkania, nieujawniający się (niechętny ludziom i innym bogom), osobny, zamieszkujący bezludną krainę.

Wirch – zwieńczający, przebywający na szczytach, górujący nad innymi (zwierzchność), wierzgający (wirzg) – co wiąże się z wrogiwyrzutek (osobny), rzucający (głazami, skałami, lawinami). Wirch – wyniosły, władającypowierzchnią. Pojęcie wierch wiąże się też blisko z wierg – los, dola, wyrok płynący z góry, przeznaczenie. Te znaczenia otwierają cały wielki krąg związany z wiarą i wierzeniami. Wierzchowiem i wierzchowiną nazywano górskie źródła, tryskające u szczytów spod nagich skał. Sim-Wirch jest Władcą Gór i Górskich Źródeł. Miano to nawiązuje również do wichrów szalejących na szczytach. Wichory i sam Strzybóg są jedynymi chętnie widzianymi przez Sima gośćmi. Bywają u niego w gościnie także Perun, Perperuna oraz Dażbogowie, a Swarożyc skrywa się za górami, zapadając w Zaświaty albo topi się na dnie górskiego jeziora, gdzie śpi nocą. Bliskie jest też pojęcie wirów powietrznych i wodnych (strumienie górskie wirują i kręcą się identycznie jak Wichory). Należy również uwzględnić przydomek znany z Rusi Kijowskiej Magura, spotykany również w Polsce w wielu nazwach. Przydomek ten oznacza Posiadającego Górę, Będącego Górą, Górującego. Poprzez gorzeć – jarzyć się i grzać, nawiązuje do świetlistości tego boga jak w przypadku wielu innych bytów niebiańskich.

Stołb – czyli stojący, nieruchomy, także słup, co podkreśla męskość boga.Stlba – stopień, stuba – drabina, a więc bóg, ku któremu trzeba się wspinać, przebywający na szczytach. Góry Stołpowe (słupowe, stołowe) – nagie wyspowe wypiętrzenia górskie o płaskim wierzchołku (na tego rodzaju skałach składano temu bogu we wgłębieniach ofiary). Stołbami, stolpami lub słupami nazywano także wielotwarzowe posągi bogów. Bliskie znaczeniowo są wyrazy takie, jak stóg – stożek, stok – zbocze górskie, również iztok (rus.) – źródło (co koresponduje znaczeniowo z wierch, wierzchowie – szczyt górski i źródło). Również stołb – stułeby (stugłowy), co nawiązuje do wielogłowości górskich pasm złożonych z wielu pojedynczych łbów (głów) – szczytów. Wreszcie stoł ma pierwotne znaczenie tronu, stolim znaczy wielki, olbrzymi, zaś stakle – podpora (nawiązanie go góry Trzygław, na której wspiera się Niskie Niebo). Ogólnie rysuje się obraz Sima jako zastałego, nieruchomego, twardego, wyniosłego, silnego, samotnego, podpory i opoki Świataa.


„Przy Szóstym Ognisku zasiedli Sim, Wodo i Wodnik, Rgieł z Rgiełcem-Rogalcem, Borowił z synem Wilcem oraz Nyja i Sowic-Polel z rodu Welesa. Tu pomyślano szóstego okrutnego potwora Położą (zwanego też Wyrwijedlicą, Wyrwisosną lub Czerwionem). Umyślono ukręcić go z liści, ziemi i piasku, a potem wysłać w bój o Welę i jej zasoby.”


„Z trzech korzeni Drzewa Drzew pierwszy, krótki, sięga wnętrza Góry Gór, drugi, średni, zagłębia się w Niwę Niw, a trzeci, najdłuższy, dosięga dna Nawi. Korzeniami opiekują się Borowił, Sim i Wodo-Wełm, uważani za bogów przyziemnych.”


„Niektóre świątynie twierdzą, że Sim wykonał Sklepienie Niebieskie, czyli Niebo Niskie. Nawęznicy Welesa z Gniezdna uważają zaś, że Sim sam, bez niczyjego udziału wykuł w kamieniu Kopułę – Kamienne Niebo, czyli Niebo Wysokie. O Błyskawicy Peruna mówi się też, że została uczyniona z kamienia przez Sima.”


kolovrat1Tyny podległe
Tumowi Rajka-Rui

Bogowie Żywiołów:
1. Tyn Sporów-Grubów:
Spor, Sporza-Śrecza, Wołos, Rosza, Rada-Zboża
2. Tyn Simów:
Sim, Siemia-Matka Ziemia, Skalnik, Ziemiennik, Obiła

Bogowie Mocy:
3. Tyn Prowów:
Prowe, Czstnota, Prawdziwc, Sądza
4. Tyn Bożebogów-Ubożów:
Bożebóg, Uboża, Boda, Warza-Cica
5. Tyn Rgłów-Rogalów: 
Rgieł, Reża, Rgiełc, Żywia-Siwa


kolovrat1TYN SIMÓW (Ziemi)
Żywiołowie


Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Białobogi, Tum Ruji, Tyn Simów


Członkowie rodu:
Sim, Siemia-Matka Ziemia, Skalnik, Ziemiennik, Obiła


Główność:
jednogłowy


Główny przybytek, miejsce przebywania:
Ziemia, Wela, Niebo


Atrybuty żywe:
Wierzba-Witwa i Wierzba-Iwa, Dzik i Ślimak, Bocian, Tojeść, Żurawina i Borówka Bagienna, Bobownik i Bagno, Jelonek Rogacz


Kamień:
Czarny Diament i Opal


Minerał:
Granit


Rzecz:
Kamień, Skałę i Ziemię


Maści (barwy):
Czarna (Brunatna)


Czerty i rezy (liczby):
Czerta 8, Liczba 17


Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici):
Taja Z, Gramota t


Niwa (symbol):
Niwa Ziemi


Tyn:
Dwór Skalny


Miesiąc:
Sierpień (Zarzew)


Wieńce i ofiary:
Tojeść, Żurawinę i Borówkę Bagienną, Bobownik i Bagno


Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata):


kolovrat1


 Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – „Księga Tura” i „Księga Ruty”


34 myśli nt. „Bóg Sim

  1. Pingback: Ogólne opisanie Weli – mitologia Słowian | Wiara Przyrodzona

  2. Pingback: Bogini Obiła | Wiara Przyrodzona

  3. Pingback: Bogini Siemia-Matka Ziemia | Wiara Przyrodzona

  4. Pingback: Bóg Skalnik | Wiara Przyrodzona

  5. Pingback: Bóg Ziemiennik | Wiara Przyrodzona

  6. Pingback: Bóg Spor | Wiara Przyrodzona

  7. Pingback: Bóg Prowe | Wiara Przyrodzona

  8. Pingback: Bogini Czsnota | Wiara Przyrodzona

  9. Pingback: Prawdziwc-Prawota | Wiara Przyrodzona

  10. Pingback: Bogini Sądza | Wiara Przyrodzona

  11. Pingback: Bóg Bożebóg | Wiara Przyrodzona

  12. Pingback: Bogini Uboża | Wiara Przyrodzona

  13. Pingback: Bogini Boda | Wiara Przyrodzona

  14. Pingback: Bogini Warza-Cica | Wiara Przyrodzona

  15. Pingback: Bóg Rgieł | Wiara Przyrodzona

  16. Pingback: Bogini Reża | Wiara Przyrodzona

  17. Pingback: Bóg Rgiełc | Wiara Przyrodzona

  18. Pingback: Bogini Żywia-Siwa | Wiara Przyrodzona

  19. Pingback: Bóg Wołos | Wiara Przyrodzona

  20. Pingback: Bogini Rada-Zboża | Wiara Przyrodzona

  21. Pingback: Bogini Rosza | Wiara Przyrodzona

  22. Pingback: Bogini Watra | Wiara Przyrodzona

  23. Pingback: Bogini Stryja | Wiara Przyrodzona

  24. Pingback: Bóg Swaróg | Wiara Przyrodzona

  25. Pingback: Bóstwo Gaj-Ruja | Mitologia Słowian - Wiara Przyrodzona

  26. Pingback: Bóg Czarnogłów | Wiara Przyrodzona

  27. Pingback: Bogini Białoboga | Wiara Przyrodzona

  28. Pingback: Bóg Polel-Sowica | Wiara Przyrodzona

  29. Pingback: Bogini Swara | Wiara Przyrodzona

  30. Pingback: Bóg Mor | Wiara Przyrodzona

  31. Pingback: Bóg Borowił-Leszy | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  32. Pingback: Bogini Wąda-Węda | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  33. Pingback: Bogini Lesza-Borana | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  34. Pingback: Bogini Sporza-Śrecza | Słowianie - Wiara Przyrodzona

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s