Słowianie – nadzwyczajny sukces, ciągłość i stabilność w Europie od tysiącleci


Taki jest wniosek, kończący najnowszą aktualizację (z grudnia 2016 r.), strony www poświęconej paleolitycznej ciągłości języków indoeuropejskich w Europie. Głównym autorem tego projektu jest legenda światowej lingwistyki – były prezes „Atlas linguarum Europae” przy UNESCO i konsultant IBM ds. zaawansowanych badań w dziedzinie lingwistyki komputerowej. Żaden Turbosłowianin, lecz profesor holenderskiego uniwersytetu rodem z Italii – Mario Alinei.

Mario Alinei (urodzony w 1926 r. w Turynie), włoski językoznawca, emerytowany profesor na uniwersytecie w Utrechcie, gdzie nauczał od 1959 do 1987 r.. Ciągle aktywny – założyciel i redaktor czasopism semantyki teoretycznej i stosowanej. Autor setki wydawnictw i specjalista dialektologii. Pionier zastosowania komputerów w językoznawstwie. Już na początku lat 60-tych minionego wieku wprowadził nowoczesne technologie do nauki o języku. W polskiej wikipedii nie uświadczysz hasła o tym wybitnym naukowcu z dorobkiem ważnym dla Słowian.

Nowoczesna interdyscyplinarność badań Alinei’ego przebija z przywołanej już strony continuitas.org. W wielkim uproszczeniu – profesor w oparciu o językoznawstwo, antropologię, archeologię i genetykę rozprawia się z teorią późnego opanowania Europy przez przodków Indoeuropejczyków, którzy mieli napływać ze stepów południowej Rosji (tzw. teoria kurhanowa). Podważa też dogmat o najeździe wojowników na rolnicze cywilizacje. Udowadnia, że przodkowie Indoeuropejczyków przybyli na Stary Kontynent już w paleolicie z Bliskiego Wschodu. Natomiast ich ekspansja była oparta na sztuce rolniczej, a nie wojennej. Mario Alinei i współpracownicy budują teorię ciągłości języków od paleolitu na obszarze odpowiadającym późniejszej kulturze ceramiki sznurowej w całej Europie. Alinei w swoich pracach podkreśla, że liczni genetycy niezależnie od siebie stwierdzili, iż 80% zasobów genetycznych Europejczyków sięga właśnie paleolitu.

Filozofią teorii, którą przytacza Włoch (za brytyjskim archeologiem lordem Colinem Renfrew) jest twierdzenie, że Proto-Indo-Europejczycy nie byli wojownikami, którzy najechali i podbili Europę siłą zbrojną, ale byli rolnikami, którzy opanowali Europę dzięki wyższej kulturze. Profesor z Utrechtu przesuwa jednak przybycie przodków ProtoIndoeuropejczyków do Europy znacznie wcześniej niż ok. 6,5 tys. lat p.n.e. z Anatolii, przyjmowane przez Renfrew. Sugeruje, że mogła to być pierwsza fala Homo sapiens sapiens (obecnie wyznacza się ten fakt na ok. 40 tys. lat temu) z Afryki, poprzez Bliski Wschód – najpierw na Bałkany, a później do Europy środkowej i zachodniej. Zdaniem Alinei’ego, słowiański charakter miały już naddunajskie kultury starčevskie z VI tysiąclecia p.n.e., Vinča i Baden.



SLOWIANIE-ALINEI-2


Alinei dużo miejsca w swoich rozważaniach poświęca Celtom, co naturalne skoro przez całe twórcze życie funkcjonuje głównie w kręgach znawców języków celtyckich i romańskich. Jest również autorem oryginalnej idei, łączącej język etruski z węgierskim. Przy czym dowodzi również, że języki uralo-ałtajskie (więc także ugrofińskie) jeszcze wcześniej miały wpływ na słownictwo języków słowiańskich i odwrotnie.

Ponadto uważa, że najbliższe słowiańskim języki bałtyckie mogły odgrywać ważną rolę w rozpowszechnianiu kultury ceramiki sznurowej. Kultura ta była najprawdopodobniej pierwszą cywilizacją ogólnoeuropejską. Rozciągała się od południa Skandynawii aż po Alpy i wschodnie Karpaty pomiędzy Renem a środkową Wołgą. Zajęła większość terytoriów współczesnych Niemiec, Holandii, Danii, Polski, Litwy, Łotwy, Estonii, Białorusi, Czech, Słowacji, Szwajcarii, a także północno-zachodnią Rumunię, północne części Ukrainy i europejskiej Rosji oraz wybrzeża Norwegii i południowe rejony Szwecji i Finlandii. Kwitła od ok. 3000 r. p.n.e. do około 2000 r. p.n.e.. Najstarsze jej stanowiska znane są z obszaru wschodnich Niemiec i Polski, czyli stąd zaczęła się jej ekspansja. Włoski profesor skłania się do poglądu, że wszystkie neolityczne kultury Europy są albo bezpośrednią kontynuacją wcześniejszych, albo powstały na ich gruncie, a początek mogli im dać pierwsi indoeuropejscy rolnicy.

Nie ze wszystkimi poglądami Alinei’ego i jego zespołu można zgodzić się bezwarunkowo, jednak jest to teoria znajdująca wiele potwierdzeń.

Kluczowe dla nas powinno być, przy takim ujęciu ciągłości językowo-kulturowej, następujące najbardziej kategoryczne stwierdzenie profesora: „The totally absurd thesis of the so called ‚late arrival’ of the Slavs in Europe must be replaced by the scenario of Slavic continuity from Paleolithic, and the demographic growth and geographic expansion of the Slavs can be explained, much more realistically, by the extraordinary success, continuity and stability of the Neolithic cultures of South-Eastern Europe (the only ones in Europe that caused the formation of tells)”.

Co po polsku brzmi: „Całkowicie absurdalna teza o tak zwanym „późnym przybyciu” Słowian do Europy musi zostać zastąpiona przez scenariusz słowiańskiej ciągłości od paleolitu, a wzrost demograficzny i ekspansję geograficzną Słowian można wytłumaczyć o wiele bardziej realistycznie, poprzez nadzwyczajny sukces, ciągłość i stabilność neolitycznych kultur Europy Południowo-Wschodniej (jedynych w Europie, który spowodowały powstanie telli)”.

Tell to typ stanowiska archeologicznego utworzonego z nawarstwiających się, wskutek długotrwałego osadnictwa, pozostałości osad ludzkich. Po raz pierwszy takie zjawisko zostało zauważone przez Heinricha Schliemanna i Wilhelma Dörpfelda podczas prac wykopaliskowych w Troi w latach 70. i 80. XIX wieku. Nic w tym dziwnego, bowiem najstarsze warstwy tych wykopalisk pozwalają wiązać je ze słowiańską kulturą Vinča. Telle są charakterystyczne przede wszystkim dla Bliskiego Wschodu, gdzie dopatruje się ich ponad 50 tys.. Duża liczba zachowanych w tym regionie tellów związana jest z półsuchym klimatem, który najlepiej konserwuje takie struktury. Telle są powszechnie uznawanym świadectwem wysoko rozwiniętego osadnictwa. W Europie występują tylko tam, gdzie mieszkali pierwsi Słowianie.

NA ZDJĘCIU: tell w północnej Syrii (kraina indoeuropejskich Kurdów), FOT: Zoeperkoe/wikimedia.org


https://rudaweb.pl/index.php/2017/08/13/slowianie-nadzwyczajny-sukces-ciaglosc-i-stabilnosc-w-europie-od-tysiacleci/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s