Bogini Rodżana – Przyroda

 

Córka Białobogi i Czarnogłowa. Opiekuje się rodziną, odpowiada za cechy osobiste wszelkich żywych bytów, daje możliwość widzenia przyszłości, a także widzenia całości – a więc wieszczenia, odpowiada za umiejętności śpiewu i wierszowania. Pani Rodziny, Pani Przyrodzenia, Dawczyni Wieszczby, Pani Rodu, Pani Pieśni, Pani Siedliska, Pani Życia, Pani Istot Żywych, Zielona Matka, Pani Gęstwiny. Mienia – czyli mieniąca się, świetlista, barwna, również zmienna. Także, a może przede wszystkim, Dawczyni Mian, czyli nazywająca rzeczy i dająca imiona przedmiotom oraz ludziom. Od tajemnego miana danego przez Rodżanę zależy wiele w życiu człowieka – dokładnie całe jego przyrodzenie (ułożenie, charakter, płeć, konstytucja fizyczna, cechy budowy itp). Mienia znaczy także mówiąca, dająca dar mówienia, układania pieśni i wieszczenia, układania myśli w słowa.

RODŻANA – Roda-Żena, Stojąca PRZY-Rodzie, jest przede wszystkim Wielką Kształcicielką Bytu Żywego, a więc i Przekazicielką w żywot na Ziemi. Rodżana-Przyroda jest Opiekunką Kazicieli i Kazicielek, Wiedunów, Wołchwów, Kudewosów-Kudełosów, Gąśćbiarzy (Huślarów-Guślarzy: pieśniarzy, wierszczbiarzy,ludzi przekazujących tan przez gędźbę – muzykę i słowo-pieśń) – wszystkich tych, którzy od dawien dawna dbali o przekaz taj i pamięć pokoleń, pamięć przeszłości – Pamięć DZIADÓW.


Czytaj dalej

Bogini Chorsawa


Córka Chorsa i Chorsiny. Zajmuje się wszelkimi urokami, czarami, kuszeniem, obrzędy i ryty, w tym tany i czerty, ustrojenie, stroje, suknie, zbytek-wystrój. Szatana – Pani Czarów i Uroków, Władczyni Czert oraz Pani Tanów.


Czytaj dalej

Bogini Chorsina


Córka Białobogi i Czarnogłowa. Jej Mąż-Brat Chors. Pani Możliwości i Zdolności, Pani Myśli i Przeczuć, Wielka Wróżka, Pani Dźwięku i Wdzięku. Włada przeczuciami i wróżbą, od niej zależy przełożenie możliwości i zdolności na czyny. Zarządza tanem i tańcem oraz dźwiękiem i słuchem.

Morena, Morwara, Morya, Czara-Mara, Czarna Morya, Łuna, Luna, Łona, Ługa, Łuka, Luka, Połeka, Połona, Płona, Pani Możliwości i Zdolności, Pani Myśli i Przeczuć, Wielka Wróżka, Pani Dźwięku i Wdzięku


Czytaj dalej

Bogini Gogołada

I

 


Córka Łady-Łagody i Chorsa – z Rodu Ksnów. Opiekunka wiedzy, przede wszystkim zaś wszelakiego górnictwa i kowalstwa oraz przeróbki metali. Pani Miana (Nazwania), Pani Mowy, Władczyni Wiedzy, Władczyni Władców i Pani Rzemiosła – zwłaszcza Opiekunka Kowali i Górników. Durga, Pani Wojennego Rzemiosła i Kunsztu Walki. Bogini o czterech rękach.

Kiedy Gogołada czesze czyjeś włosy swoim Grzebieniem, odkrywa myśli owej osoby albo sprawia, że wiedza o sprawach świata sama spływa do jej głowy. Gogołada jest boginią wesołą i trzpiotowatą. Lubi łowić ryby, co daje jej wytchnienie w licznych pracach. Słynie z tego, że wielu bogom zrobiła głupie kawały. Niektórzy z nich uważają ją za równie lekkomyślną jak Krasatina.


Czytaj dalej

Bogini Łada


Łada córka Białobogi i Czarnogłowa. Opiekunka łowiectwa, polowań z nagonką, pułapek. Łaskawa – to jest ta która wyzwala w tę albo tamtą stronę. Także łagodząca spory, opiekunka małżeństwa, pani mądrości.

Lela, Lejla, Ład-Będa (Lęda-Będa), Ład-Boda, Lądobyta, ŁadawŁadań – Pani Mądrości, Pani Ładności i Pani Łowów, Pani Modra (Mądra, Mędra, Pani Mudra), Dawczyni Ładu i Pokoju, Dawczyni Spokoju.

Łada to nie tylko imię bogini, ale też miano mitycznej skrzyni, którą kiedyś posiadała Perperuna, a która trafiła w końcu do Ładów. Łada-Łagoda i jej kapłanki pełniły rolę inicjacyjną, uładzania (doprowadzania do ładu) młódzi, co odbywało się w specjalnych obrzędach, zachowanych do niedawna w Lednicy Górnej, gdzie znajdowała się jej świątynia (znanych dziś jako Siuda-Baba).


Czytaj dalej

Bogini Watra


Córka Swary i Sima albo Swaroga i Siemi. Czuwa nad ogniami ziemskimi, tymi powierzchniowymi, ale głównie tymi głębokimi zakopanymi na dnie najgłębszych jam i warów, w tym ogniem podwodnym. Jest Panią Ogniska Domowego, ale nie ognia ofiarnego, którym włada Sawrożyc. Daje ciepło i opiekuje się ogniowym zaczynem – iskrą. Pani Ognia Podziemnego i Ziemskiego (Ognia Krzesanego), Pani Ogniska i Płomienia, Władczyni Ciepła, Dawczyni Ognia – Darująca Ludziom Niebiański Ogień, czyli Matka Ognia Ziemskiego.

Jest to bóstwo powiązane ze światem kobiecym, w przeciwieństwie do boga Ognia Słonecznego – Swarożyca, noszącego Tarczę-Swońce (Suońce) i boga Ognia Niebiańskiego – Swaroga, ojca ich obojga.


Czytaj dalej

Bogini Denga


Córka Swaroga, Swary i Dabogi. Pani Maści, Władczyni Barw Świata. Maluje ziemię i każdą rzecz na niej a także we wszym świecie na różne kolory. Wspomaga Płona i jego Płanetniki oraz Śląkwę i Perperunę w tuczeniu chmur (tucz) wodą, którą wypija z rzek i jezior.


Czytaj dalej

Bogini Swara

 


Córka Białobogi i Czarnogłowa. Żona Ognia-Swaroga, Pani Żaru i Suszy, zwornika tego związku. Mimo tego uważana jest za wielką kłótnicę, a i swoimi czynami pokazała jak łatwo poddaje się namiętnościom. Wspomaga Swarożyca dodając żaru jego światłu. Codziennie w południe poi go z kielicha-czaszki Złotysza. Czyni gorąco swoją chustą i wysusza powietrze. Wszystko co weźmie do ręki zamienia się w gorący pył. Nosi Świetlistą Złotą Koronę i Złoty Czerpak oraz Chustę Żaru złocisto-żółtej barwy. Wspomagają ją bogunki Swarki.

Przydomek Swary: Swora, podkreśla jej rolę żony Ognia-Swaroga, Pani Żaru i Suszy, zwornika tego związku. Mimo tego uważana jest za wielką kłótnicę, a i swoimi czynami pokazała jak łatwo poddaje się namiętnościom. Zabicie Złotysza było jej straszną zbrodnią. W wyniku tej zbrodni stała się towarzyszką Swarożyca i wzmaga żar nieba w południe przynosząc mu kielich-czaszkę.

„…A kiedy drugi raz Kaukowie (Czarnogłów i Białoboga) zetknęli się miłośnie, z tumu strzeliły Płomienie i Żar i rozlały się po okolicy. Tak narodzili się Swarog i Swara-Żara.”


Czytaj dalej

Bogini Perperuna


Córka Czarnogłowa i Białobogi. Żona-Siostra Peruna. Jest Panią Burzy, Władczynią Gradu i Chmur. Włada burzą i gwałtownymi nawałnicami deszczowymi, a także gradem i w zimie zamiecią. Kieruje chmurami. Perperuna zawsze staje po właściwej stronie, jest boginią sprawiedliwą, nie nastaje na ludzi i ich dobytek, para się niemal wyłącznie swoim stadem chmurnych sukien przy pomocy których czyni burze i deszcze. Perperuna ma gwałtowne przyrodzenie, ale nie bardziej niż inni Runowie, a przy tym z burz które czyni jest przecież wiele pożytku po wszych niwach.


Czytaj dalej

Bogini Żywia-Siwa

 


Żywia córka Rgła i Reży. Wyjątkowo przychylna ludziom. Opiekunka zagród i ogrodów, pani drzew i krzewów owocowych, zagonów jarzynowych i ptactwa domowego. Czuwa nad drzewami trześni, orzechów, śliw, ale i nad krzewami róży owocowej, dereniu czy roślinami ozdobnymi i kwiatami. W jej opiece leżą winnice, uprawy chmielu, tytoniu, konopi, maku, lnu, słonecznika i innych roślin olejowych, grochu i fasoli. Zajmuje się także bydłem i trzodą pozostającą w zagrodzie lub chlewie, czy stajni. W jej opiece znajdują się wszelkie płody od chwili gdy znajdą się w stodole i spichrzu. Pilnuje ich razem z Ubożą, Bodą i Warzą-Cicą.

Krodo-Kurcho, Kurka, Kirke, Kurke, Kurko – Pani Zagród, Pani Ogrodów, Władczyni Sadów i Pani Ptactwa Domowego, Pani Przetwórstwa.


Czytaj dalej

Bogini Reża


Bogini Reża Ragana Rża Rzwa

Bogini Reża Ragana Rża Rzwa

Reża córka Czarnogłowa i Białobogi. Żona-siostra Rgła. Pani Łąk i Pastwisk, Opiekunka Zbóż, Pani Drobnej Domowej Zwierzyny, Pani Robót Domowych. Opiekunka traw i ziół łąkowych, pani pastwisk, która zajmuje się bydłem i trzodą od chwili, gdy zwierzęta zostaną wypędzone z zagrody. W jej kręgu pozostają takie domowe zwierzęta jak psy, koty, myszy, łasice, pszczoły, jedwabniki, węże, jeże. Zajmuje się strażowaniem zbóż aż do ich zbioru. Reża zajmuje się pastwiskami, łąkami i zbożami, a także wszelkimi innymi uprawianymi uczynionymi ręką człowieka, roślinami – grochem, chmielem, makiem, lnem, konopiami. Jednak Reża nie zajmuje się już jarzynami, które rosną przy domach i po ogrodach.


Czytaj dalej

Bogini Warza-Cica


Warza-Cica  z rodu Chorsów – córka Chorsa i Uboży-Domachy lub Swary i Bożeboga. Wyjątkowo przychylna ludziom. Opiekuje się wszelkimi wypiekami i gotowaniem jadła, ciepła strawą i przetworami domowymi. Główne miejsce jej opieki to palenisko i piec chlebowy oraz czynności pieczenia, smażenia, gotowania, parzenia, wypieku, kiszenia, kwaszenia, zaprawiania, kisłoty (fermentacji i tworzenia osadów).

Warza ma zaś krasne lica, okrągłą twarz i pulchne ciało. Jest w tym bardzo podobna do Chorsa i do wielkiej, tłustej Domachy.


Czytaj dalej