JARUHA – muzyka słowiańska


JARUHA – Słowiańska mantra zdrowia, Славянская мантра здоровья, Slavic mantra of health 432 Hz. Feel the true Slavic healing power of the body and spirit. Mantra bring order, harmony and tranquility to your life. Poczuj prawdziwą Słowiańską moc uzdrawiania ciała i ducha. Mantra wprowadzi ład, harmonie i spokój do Twojego życia. Ощути настоящую славянскую силу исцеления тела и духа. Мантра принесёт лад, гармонию и спокойствие в твою жизнь.

JARA WIEDZA na FB: https://www.facebook.com/groups/jaraw…
Profil Jaruhy https://www.facebook.com/jaruhanadaje/

ARKONA – Stenka Na Stenku – muzyka słowiańska


Korzenie grupy sięgają początków 2002 roku, kiedy członkowie koła rodzimowierców z miasta Dołgoprudnyj: Masza „Scream” Archipowa i Aleksandr „Warlock” Koroliew postanowili zorganizować grupę muzyczną odpowiadający ich poglądom. Początkowo grupa nazywała się Hiperboreja (oryg. ros. Гиперборея). W jej skład weszli: Masza „Scream” Archipowa (wokal), Jewgienij Kniaziew (gitara), Jewgienij Borzow (bas), Ilja Bohatyriew (gitara), Aleksandr «Warlock» Koroliew (bębny), Olga Łoginowa (klawisze). Już w lutym tego samego roku grupa zmieniła nazwę na Arkona (oryg. ros. Аркона). Tematyka utworów początkowo była zorientowana na folk-pagan metal, z tekstami nawiązującymi do rodzimowierstwa i historii Rusi.

W związku z rosnącą popularnością grupy, zaistniała potrzeba nagrania dema. Miało to miejsce w końcu 2002 roku w studiu CDM-records. Demo zawierało trzy utwory: Kołada, Sonceworot, Ruś. Materiał ten można znaleźć na bonus-tracku albumu Żyzń wo sławu…

ARKONA – Slavsia, Rus – muzyka Słowiańska


The Russian horde ARKONA delivers a masterpiece of Slavic Pagan Metal with their latest full-length release „Ot Serdca K Nebu” („From the Heart to the Sky”). Authentic traditional folk instruments merge skillfully with powerful guitar riffs and pounding drums creating catchy yet versatile songs that have quickly become the trademark of mastermind and frontwoman Masha Scream. Her unique compositions and lyrics set the stage for her impressive vocals that range from clean passages to brutal screams and grunts. The lyrical concept breathes of lore and legend, inviting the listener to enter the realm of nearly forgotten gods. „Ot Serdca K Nebu” is undoubtedly an album that will turn ARKONA into a legend of their own and help them become a rising force within the international Pagan Metal scene.
http://shop.napalmrecords.com/arkona-…

Kupalnocka


SUTARI – KUPALNOCKA. Muzyka i słowa tradycyjne / aranż: Sutari, nagranie: Studio Zakład Nagrywalniczy w Warszawie, miks: Marcin Szwajcer, video: Aleksandra Gronowska, www.sutari.pl, www.facebook.com/sutarisutari, kontakt: kuchnia@sutari.pl


Bóg Kupała-Dziwień. Postacie-wcielenia (równe miana): Dziwień-Kupała, Dziwień-Kapała i Dziwień-Wesel, Kupajło. Inne nazwania jego osoby (przydomki): Pan Żądzy i Władca Połowu, Krasz, Kreszeń, Kres, Kryszna, Lubicz, Pust. Funkcje, zakres działania: Zarządza żądzą i łowami we wszelkiej ich postaci.


Kalendarz Słowian – ciągle uzupełniany i poprawiany.


Kupalnocka – najkrótsza i najbardziej szalona noc roku – niegdyś obchodzona była uroczyście w całej Europie – od Morza Śródziemnego po Skandynawię. Wierzono, że wtedy przyrodę przenika niezwykła, potężna siła – woda i ogień nabierają szczególnej mocy oczyszczającej i ochronnej, a rośliny – leczniczej.

Palono zioła, wito z nich wianki i puszczano na wodę – obrzędy miały te trzy elementy spleść i zatrzymać ową niezwykłą siłę, by działała dla dobra zwierząt i ludzi przez cały okres dojrzewania i zbierania plonów – zarówno łąkowych, leśnych, jak i polnych. A za najbardziej świętojańskie ziele, poza dziurawcem, uchodziła bylica. Na Mazowszu, Podlasiu i w Krakowskiem przyozdabiano nią bramy i wejścia do budynków, wierząc, że roślina ta ma właściwości odbierania mocy „złemu oku”, zdejmowania zadanych uroków i leczenia chorób, zwłaszcza febry, nasłanych przez diabła czy czarownicę. Szesnastowieczny botanik Metthiolus pisał w swoim zielniku: „Osoby przesądne, które zerwą to ziele w wigilię dnia świętego Jana i ozdobią wieńcami z niego głowy, będą uwolnione od potworów, uroków, nieszczęść i chorób”. W Czechach i w Rosji podczas sobótkowych szaleństw pary zakochanych opasane powrósłami splecionymi z bylicy, trzymając się za ręce, przeskakiwały przez płomienie, co miało silniej je połączyć i uchronić ich miłość przed knowaniami zawistników. W czasach, nim Kupalnocka przeistoczyła się w noc świętego Jana, po zabawie i uczcie, tańcach i skokach, czekało na nich pachnące legowisko usłane z bylicy i dziurawca, ponieważ noc owa była również świętem płodności, a bylica płodność wzmagała…

Rytuał Nocy Kupały rozpoczynał się rozpalaniem ogniska z drewna jesionu i brzozy. Kora brzozowa dobrze się pali (znowu odwołuję się do doświadczenia tych, to w warunkach terenowych ognisko rozpalali, czyli coś z survivalu). Może więc były to względy przede wszystkim praktyczne, dopiero później obrosły one interpretacjami magicznymi (dlaczego ma byc brzoza).

Wokół ognisk gromadziła się przede wszystkim młodzież (bo to im figle w głowie i poszukiwanie drugiej połówki), a panny na wydaniu przybywały w białych sukniach i wieńcach z ziół na głowach, przepasane bylicą. Bylica kwitnie od lipca do września. Pod koniec czerwca zapewne była to już duża roślina. Nie trudno było się więc przepasać bylicą pospolitą lub zrobić z kilku roślin splecione powrósło.

Panny na wydaniu, w tańcu przy ognisku i śpiewach, prosiły św. Jana (a wcześniej pewnie inne siły duchowe pogańskiego świata) o gorącą, odwzajemnioną miłość i szczęśliwe zamążpójście. Teraz może bardziej w naszej kulturze seks by był nam w głowach. I może interpretujemy Noc Kupały jako okazję do uciech i figli. Ale dawniej zamążpójście było niezwykle ważne, przede wszystkim społecznie. Dziewczyna stawała się dorosłą kobietą, z zapewnionym bytem materialnym, czasem sukcesem społecznym i awansem. Natomiast urodzenie dziecka (w zasadzie dzieci) było również ważne i było społecznym i osobistym spełnieniem. Bezpłodność była tragedią. Przyroda rodziła, a skoro człowiek był częścią przyrody, to jakże miał nie rodzić? Niczym jałowa ziemia? A gdy bociany na dachu nie pomagały to i za bylicą po siedmiu miedzach kobiety się trudziły. To był inny świat i inne wartości. Czasem o tym zapominamy.

Tańce wokół ogniska i skakanie przez nie ponoć chroniły przed złymi mocami. Zwłaszcza jeśli miało się na sobie magiczne zioła. Pewnie oprócz bylicy były i inne gatunki roślin. Przecież trzeba nie tylko demody wodne odpędzić od siebie i swojego życia, ale i inne: leśne, polne, podziemne. Udany skok przez ognisko, ze złączonymi dłońmi chłopca i dziewczyny, wróżył im szybki ślub i udane małżeństwo.


Źródło oryginalnego artykułu

Lelek – Hymn do Żywy – muzyka słowiańska


HYMN DO ŻYWY
O dobra Żywa, dobro rodziłaś,
Tyś matka nasza, a ojciec nasz jest Rod.
O dobra Żywa, dobro rodziłaś,
O Żywa, Żywa, od Mary bronisz nas.
O Żywa, Żywa strzeż nasz słowiański lud!

Autor tekstu: Wsiesław Sannikow. Reżyseria: Julia Groszek. Scenariusz: Julia Groszek, Maciej Szajkowski, Tomasz Wójcik. Zdjęcia: Tomasz Wójcik. Montaż: Sławomir Niedochodowicz. Muzyka: Zespół LELEK w składzie: Michał Rudaś. Jakub Koźba. Maciej Szajkowski. Kamil Rogiński. Piotr Stefański. Patryk Kraśniewski. Produkcja, mix & mastering: Studio AS One. Gościnnie: Magdalena Sobczak, Sylwia Świątkowska. Kostiumy: Dagmara Czarnecka. Charakteryzacja: Aleksandra Szczepanek, Agata Wasilewska. Kierownik produkcji: Katarzyna Kuczyńska. Korekcja barwna: Marcelina Górka. II Reżyser: Konrad Bayno. II Operator: Maciej Tarapacz. Asystent reżysera: Konrad Gelert. Asystenci produkcji: Mateusz Dobrowolski, Aleksandra Stelmach. Wystąpili: Bogini Żywa – Sylwia Świątkowska. Studentka rysunku – Izabela Jarosińska. Biznes woman – Agnieszka Michalska. Taksówkarz – Michał Krajewski. Profesor – Tomasz Ślęzak. Szef biura – Michał Wróblewski. Pasażerka 1 – Pola Łangowska. Pasażerka 2 – Kamila Pacho. Pasażer 1 – Michał Dębiński. Pasażer 2 – Michał Wróblewski. Kapłanka – Dagmara Czarnecka. Kapłanka – Monika Łada-Bieńkowska. Kapłanka – Ewa Wałecka. Żerca – Maciej Szajkowski

Mohini Indian Dance Group. Tancerki: Kinga Malec, Kalina Duwadzińska, Agnieszka Kalecińska, Gabriela Pawłowicz, Choreografia: Kinga Malec

Statyści: Przemo, Joanna Dzyr, Czarli Bajka, Paweł Narożnik, Katarzyna Guzek, Bogusz Bilewski, Armand Urbaniak, Mateusz Dobrowolski, Witold Nazarkiewicz, Franciszek Ledóchowski, Krzysztof „Hej Joe” Nieporęcki, Ewa, Marcin, Julia, Filip Bocian, Guślarz – Tadeusz Konador, Piotr Szymanowicz, Prażanin i inni. Fotosy: Bartek Muracki http://www.bartekmuracki.com. Bogusz Bilewski. Dagmara Szajkowska. Podziękowania zechcą przyjąć: Zuzanna Król, Marcin Rutkowski – firma Martela, Dariusz Żukowski – AG COMPLEX, Profesor ASP Hanna Jelonek, Maciej „Kamer” Szymonowicz, Bartosz Sandecki, Xiądz Maken I, Ewa Ratkowska, Filmspot Wrocław. Specjalne podziękowania dla: Urzędu M. St. Warszawy, Pana Wiceprezydenta Michała Olszewskiego, Marka Piwowarskiego, Wioli Paprockiej, Domy Ville http://www.domyville.pl/

Kup album lub pliki bezpośrednio: http://www.karrot.pl/brzaskbogow

Same Suki – muzyka słowiańska


Same Suki – VillageAnka (Official music video) – najlepszy Teledysk Folkowy roku 2014. http://www.youtube.com/user/samesukibandhttp://www.samesuki.pl, booking: samesuki@gmail.com, sklep: samesuki.sklep@gmail.com, Same Suki na Facebooku: https://www.facebook.com/samesuki.

Same Suki w internecie: Official music video of Same Suki performing „VillageAnka” from album „Niewierne” (2013).  Muz. i arr. Same Suki / sł. trad. i Helena Matuszewska. Kup płytę „Niewierne” na Merlin.pl: http://merlin.pl/Niewierne_Same-Suki/… Scenariusz: Same Suki i Piotr Smoleński. Reżyseria, zdjęcia, montaż: Piotr Smoleński. Asystent: Kamil Ornatowicz. Realizacja oświetlania: Robert Kuliś. Make up: Izabela Witczak i Krzysztof Sierpiński. Foto backstage: Joanna Galant i Bartłomiej Muracki. Rekwizyty: Przemysław Witowski, Andrzej Wasilewski, Gosia Boratyńska, Same Suki. Wystąpili: Same Suki w składzie: Magdalena Wieczorek — Duchewicz — wokal. Helena Matuszewska — suka biłgorajska, rebab tureki, kochanek 5 i 11. Justyna Meliszek – wiolonczela, wokal, kochanek 1 i 10. Marta Sołek — fidel płocka, lira grecka, kochanek 6 i 8. Patrycja Napierała — cajon, bendir, stopa perkusyjna, perkusjonalia, kochanek 4 i 8 oraz Mikołaj Julian Boratyński, Mariusz Duchewicz, Urszula Duchewicz, Elżbieta Hołoweńko, Bartosz Kowalik, Ricardo Marquez, Dominika Radłowska , Filip Pepe Rzytka, Jachu van der Saar, Bogdan Wieczorek, Marta Wieczorek, Bartłomiej Muracki.