Lechickie Imperium obejmowało tereny aż 18 obecnych państw!

Husaria


Były czasy, kiedy Polacy naprawdę wiele znaczyli w Europie i na świecie. Rozległe terytorium Rzeczypospolitej Wielu Narodów rozciągało się od Bałtyku po Morze Czarne. Bali się nas na zachodzie i wschodzie. „Niewierni” Turcy drżeli na myśl o polskiej husarii. Na przestrzeni wieków stworzyliśmy prawdziwe mocarstwo – podkreśla Michael Morys-Twarowski, autor „Polskiego imperium”.

„Wielka Polska” kojarzyła się jeszcze kilka stuleci temu z ogromnym, wielonarodowym i wieloetnicznym terytorium. A wszystko to dzięki udanemu eksperymentowi wielokulturowości, który przeprowadzono nad Wisłą (i nie tylko). Ale liczyli się z nami już dużo wcześniej. Nawet u zarania państwowości potrafiliśmy z powodzeniem opierać się potędze Cesarstwa i nie ze strachem, a z pewnością, spoglądać na inne strony. Budziliśmy respekt sąsiadów. Nasze dzieje to nie tylko pasmo porażek, ale i zwycięstw i prawdziwej potęgi. Gdzie nas nie było!?

NA KIJÓW!

Tysiąc lat temu Polacy patrzyli w kierunku wschodniego sąsiada, Rusi Kijowskiej, pewni swego. Oto książę Bolesław, syn samego Mieszka I, wyprawił się na Kijów. Pragnął osadzić na tronie swojego zięcia Świętopełka. Najpierw jednak musiał pokonać jego brata – żądnego władzy (tak jak i Chrobry) Jarosława, zwanego Mądrym.


Źródło oryginalnego artykułu


Poczet władców Pomorza – dynastia Sobiesławiców

Pomorze


Dzieje Kaszubów są mocno spinane trzema ogniwami: władcami pomorskimi z Dynastii Sobiesławiców, a zwłaszcza Świętopełkiem (dumni z niego działacze kaszubscy nadali jego imieniu formę Swiãtopôłk II Bëlny), Florianem Ceynową i działaczami Towarzystwa Młodokaszubów z Aleksandrem Majkowskim, Janem Karnowskim i Leonem Heykem oraz „Zrzeszińcami” – aktywistami Zrzeszenia Regionalnego Kaszubów w Kartuzach z Aleksandrem Majkowskim, Aleksandrem Labudą i Janem Trepczykiem na czele. Łączy je front budowania kulturowo wolnej wspólnoty kaszubskiej.

Jak dotąd nie dysponowaliśmy żadnymi podobiznami władców ze średniowiecza – nie było jeszcze wówczas rozwiniętych technik portretowych. Dzięki wyobraźni artystycznej i wiedzy historycznej Macieja Tamkuna – malarza i regionalisty – udało się przyporządkować cechy wizerunkowe poszczególnym władcom pomorskim, podobnie jak to zrobił Jan Matejko z Pocztem królów i książąt polskich. Tak powstał „Poczet władców Pomorza – Dynastia Sobiesławiców”, wydany przez Wydawnictwo Region z Gdyni i Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie.

Celem tej publikacji jest przybliżenie wszystkim zainteresowanym wizerunku władców pomorskich z Dynastii Sobiesławiców oraz przedstawienie okresu ich życia na podstawie dotychczasowych ustaleń nauki historycznej i rozważań opartych na ogólnodostępnych dokumentach i źródłach. Wizerunki władców ułatwiają naukę historii w szkołach i pobudzają wyobraźnię.

Dzięki uprzejmości Autora oraz Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie (właściciela praw autorskich do obrazów), publikujemy na naszej stronie ilustracje i krótkie opisy poszczególnych władców. Dziękujemy za udostępnienie materiałów. Można je dodatkowo pobrać w większej rozdzielczości (link na dole strony). Zachęcamy jednocześnie do zakupu publikacji, w której Maciej Tamkun opisuje pochodzenie Dynastii Sobiesławiców, a także przedstawia ciekawą historię pierścienia, który jest przypisywany Świętopełkowi II Wielkiemu.


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Krak Król Wandali

KrakKorsiko, król Wandali od 405 do 407 n.e. Król Wandalów, zwany Gondeguslus, Crocco lub Corisco, ur. ok. 360, na terenie obecnych Węgrzech, zmarł ok. 406- 407 n.e. Ze względu na niejasne pochodzenie mógłby stanowić nową linię,  wg Uphagena i Nugenta jest władcą Cracco, wymienionym w zachodnioeuropejskich rocznikach ok. 413 r. Pierwszy raz został opisany przez średniowiecznego kronikarza Wincentego Kadłubka.



Czytaj dalej

Wiślania od czasów Wysława (ok. 880 n.e.), księcia królestwa Lechitarum

Wiślania


Co wiemy o Wysławie, księciu królestwa Lechitarum? Na imię miał Wysz, Wysław, Wyszesław, rządził około roku 880. Był księciem pogańskim-słowiańskim, „silnym wielce”, wg opisów z czasów mu współczesnych. Stworzył silne państwo pogańskie ze stolicą w Wiślicy, będąc księciem, jak określił kronikarz Bogufał II, królestwa Lechitarum. Został odsunięty od władzy. Opis WIślanii od jego czasów do czasów ostatecznego podboju podzielono na 3 rozdziały.

Rozdział I. Władcy Wiślanii

Dynastia Gryfitów lub Popielidów. Bez wątpienia można, opierając się na źródłach historycznych zaproponować następującą chronologię władców z dynastii Popielidów (wg niektórych: dynastii Gryfitów) panujących w Wiślicy:

  1. Wisław, Wysław lub Wysz (ok. 860- ok. 880), wg części źródeł także książę Kaszub,

  2. Michał Wyszowic (?- do ok. 907)

  3. Włodzisław (ok. 907- ok. 944)


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Świętopełk, władca Wiślanii i Śląska (ok. 874 n.e.)

Świętopełk


Świętopełk I (także Światopełk, Zventapu, Zwentibald, Zuendibolch, Suatopluk, grecki Σφενδοπλόκος/Sphendoplόkos, Σφεντοπλικος/Sphentoplikos, starosłowiański Свѧтопълкъ/Svętopъłkъ, staroruski Свѧтополкъ/Svętopołkъ, Святополкъ/Svjatopołkъ, słowacki Svätopluk) (ur. ok. 844 – zm. 894) to władca ziem obecnej południowej Polski: ówczesnej Wiślanii (prowincji Krakowia) i Śląska. Najprawdopodobniej jest tożsamy z polskim Ziemowitem. Świętopełk w latach 871 – 894 był trzecim władcą państwa wielkomorawskiego z dynastii Mojmirowiców.

Droga do władzy. Świętopełk był bratankiem księcia Rościsława. Pod koniec lat 50. IX wieku Świętopełk przejął władzę polityczną w Księstwie Nitrzańskim, które było częścią Państwa Wielkomorawskiego. W 867 roku Rościsław potwierdził status Księstwa Nitrzańskiego jako lenna Wielkich Moraw. Wpływ Świętopełka na przebieg polityki znacznie wzrósł. W sierpniu 869 roku Świętopełk brał udział w walkach koalicji Morawian, Czechów i Serbów łużyckich z Ludwikiem Niemieckim. Oddział Świętopełka walczył wtedy z Bawarami dowodzonymi przez Karlomana, syna Ludwika. W 870 roku Świętopełk powierzył Księstwo Nitrzańskie pod opiekę Państwa Wschodniofrankijskiego i wypowiedział Rościsławowi posłuszeństwo. Rościsław próbował zabić Świętopełka i odnowić swoje wpływy w Księstwie Nitrzańskim. Świętopełkowi udało się pojmać Rościsława, a następnie przekazać go w ręce księcia Karlomana i jego ojca, króla Ludwika Niemieckiego, długoletniego przeciwnika Rościsława. Rościsław został oślepiony i do swojej śmierci był więziony w jednym z bawarskich klasztorów. Świętopełk po tym czynie oczekiwał, że wschodni Frankowie potwierdzą jego pozycję jako króla wielkomorawskiego. Ludwik Niemiecki jednakże zamiast niego wysłał na Wielkie Morawy dwóch frankijskich margrabiów: Wilhelma II i Engelszalka I, jako regentów wielkomorawskich.


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Historia Lechicka. Lechici Imperii od Kraka do Popiela II

Lechia


Historia Lechicka. Lechia, tajemnicze Lechici Imperii, jak zwie ten twór państwowy Johann Uphagen, pisząc o tajemniczym Slavici Foederis Imperatorem, wydaje się dla wielu wymysłem, baśnią, tymczasem XIX-wieczny historyk Bielowski dowodzi że wspomniany organizm państwowy ongiś istniał. Było to ogromne imperium, będące jedyną ogromną siłą zdolną przeciwstawić się rosnącej potędze cesarstwa rzymskiego. Twórcą Lechii był Bardyl, szerzej znany w polskiej literaturze pod postacią Kraka.

Przyjmując interpretację Augusta Bielowskiego: Lestko III to Cotto albo Cotiso III. W kontekście opisu tego władcy w polskich kronikach wczesnośredniowiecznych Bielowski wspomina rozgromienie wojsk wodza rzymskiego Bebiusa w krainie Partów. Trudno jednak dowieść na podstawie źródeł o jego ślubie z krewną czy żoną Cezara, o zakładaniu miast przez jego żonę, czy wreszcie o spłodzeniu z nią syna, młodego Popiela I. Popiel I to u Bielowskiego Cajus Julius Rhoemetalces, Remetalk I.

Tracja antyczna Trakia, miała w swoim składzie właśnie ”jedną wielką prowincję słowiańską”.


Źródło artykułu


Czytaj dalej

Starożytna historia Polaków. Piastowie – ostatni Merowingowie

Merowingowie


Starożytna historia Polaków. Piastowie – ostatni Merowingowie. Pippin Starszy zachował się w pamięci ludu Polan pod przezwiskiem Popiela, czyli tego który spalił i spopielił świadectwa historii własnego narodu. Dla jego następcy i syna wymyślono inne przezwiska. Przez mieszkańców Galii nazywany był imieniem Grimoald co po przetłumaczeniu oznacza mniej więcej „Starego Ponuraka”. Wśród Polan znany był jako Popiel II lub pod imieniem Chościsko. To ostatnie przezwisko oznaczało miotłę i odnosiło się jakoby do długich włosów jakie miał nosić ten władca. Oczywiście jest to jednoznaczne kłamstwo katolickiej propagandy.

To przezwisko otrzymał Popiel II z odwrotnych powodów. Z racji przynależności do nowej religii kazał sobie obciąć włosy, czym odcinał się od ariańskiej przeszłości. Wszyscy jego poprzednicy, Merowińscy władcy, nosili starodawnym zwyczajem długie włosy splecione często w warkocz. Grimoald zerwał z tą tradycją i obciął włosy podkreślając w ten sposób swoją przynależność do katolickiej wiary.

Ten jego wygląd, z krótkimi włosami sterczącymi na głowie do góry, tak bardzo kontrastował ze słowiańskimi przyzwyczajeniami, że otrzymał on od nich przezwisko „miotła”. Dla innych, niesłowiańskich ludów w królestwie, ważniejsze były jego cechy charakteru i dlatego nazwali go „ponurakiem”.

Nienawiść wśród ludu do osoby Popiela II była tak silna, że katolikom nie udało się tego zmienić nawet przez stulecia indoktrynacji, a więc zgodnie ze sprawdzoną metodą, przerobili kota ogonem i z własnego zwolennika zrobili dzikusa.

Po obaleniu Popiela II, Polanie galijscy jak i Polanie w ich ojczyźnie – Wielkopolsce, pragnęli powrotu do starych zasad funkcjonowania państwa i te mógł najlepiej zapewnić władca pochodzący z prawowitej gałęzi Merowingów, a tym był Dagobert II zwany Piastem, przebywający na wygnaniu na Wyspach Brytyjskich.


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Prawdziwa Historia – część II

Żarptak


Historyków w dzisiejszych czasach jest jak mrówków, bo produkowani są masowo jak kostki polbruku, a ich cechą charakterystyczną jest to, że sedno ich mózgów jest odporne na warunki atmosferyczne, bo składają się jak te kostki z betonu i wody. I kiedy padnie na ten beton odrobina światła i ta cała woda odparuje to widać, że chociaż każdy historyk opowiada niby inną, to jednak wciąż jedną i tę samą oklepaną historyjkę – trzymając się ściśle nonsensownie kłamliwych reguł – jakoby Polskę zbudował zupełnie z niczego jakiś Mieszko Pierwszy.

Oczywiście z dupy wzięty. Nie było niczego – szumiał wiatr, krakały skowronki, wszędzie biegały jakieś zające – aż tu nagle bęc – nieoczekiwany zwrot akcji i nagle pojawia się Mieszek Pierwszy z miseczką świętej wody i kropidłem, które mu podał życzliwie jakiś cesarz niemiecki. Jeśli taka jest właśnie ta historia no to jeszcze pół biedy, autor może wówczas liczyć na order uśmiechu, abonament na bundesligę i krzepki jak zawieszenie volkswagena uścisk Angeli Merkel.

Znacznieie jako, że nikt tak przecież nie kocha demokracji jak Niemiec no i autor może wówczas liczyć co najwyżej na łaskawe przemilczenie, jeśli rzecz jasna jakoś przeżyje te wszystkie histeryczne ataki zapienionych folksdojczów.


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Chazarowie – miecz księcia Światosława

Świętosław


21 listopada 2011 roku w Zaporożu w Kozackim Muzeum Historii odbyła się prezentacja miecza księcia Światosława z czasów połowy X wieku. Relikwia została odnaleziona przez rybaków na początku miesiąca którzy wydobyli go z głębokości 22 metrów. Według naukowców, prawdopodobieństwo relikwii należącej do księcia Światosława wynosi ponad 80%. „Ten rodzaj broni jest wyjątkowy i należał do szlachetnych wojowników tamtych czasów. Biorąc pod uwagę, że odkrycia dokonano w miejscu przypuszczalnej śmierci księcia Światosława, zrobiliśmy kolejny krok potwierdzający tę hipotezę” –  powiedział Maxim Ostapenko.


Źródło artykułu


Czytaj dalej

Obrządek Słowiański

chrystus


„Jeśli ktoś myśli, że jestem niechętny chrystianizmowi to muszę powiedzieć, że uważam chrystianizm za pewną mutację naszej religii, która po przekształceniu w środowisku lewantyńskim z nowym wątkiem mesjasza, wróciła do nas rykoszetem, tak więc nie jest to całkowicie obca nam religia i pełna jest ideologii i frazeologii naszej religii, bo u nas zmartwychwstawał na Świętej Peuce Światogor, czyli najwyższy Bóg Amon.

Sam przecież chrystianizm (Chrystus się ochrzcił, więc nie wymyślił chrztu) to miszmasz zapożyczeń z naszej religii poczynając od chrztu ~ krztu ~ okrzesania, poprzez święto zmarłych do opoki piotra, (kalpy-opoki-roki tu z religii kamiennych kręgów Sziwy-Zerwana-Kronosa ~ czasu) wszystko to należy do starej religii Ludu Słowian-Ludu Ariów, jest to religia w której na przykład było drzewo życia, chrześcijaństwo na każdym kroku nawiązuje polemikę lub asymiluje te symbole, nie mając lub też nie chcąc mieć tego świadomości, każdy słyszał na pewno frazę „krzyż jest nowym drzewem życia”, do czego tu nam chrystianie piją (przygadują) i rodzi się też naturalne pytanie czym jest i jak wyglądało stare drzewo życia, oraz z jakiej pochodzi religii? Czyżby o zgrozo pogańskiej.”


Czytaj dalej

Marcin Bielski – Kronika Polska

kroniki


Tatarowie wszystką Azyą przechodzili, wielkie Krole porazili, drugie pozabijali, także y żony ich. A tu zasie z naszych krain, Gotty, Wandali, Alani, Russy, Bulgary, Hunni, wszystkę Europę zwoiowali, y gdzie sie im podobało zosiadali.

Jako Wandali w Affryce, Gotty w Hiszpaniey, Hunni w Pannoniey, nuż drudzy indziey, tak aż sie im żaden nie mogł oprzeć: oprocz tylko tego, co sie sami porażali: jako Attyla z Gotty we Francyey u Tolossy…


Źródło kroniki Marcina Bielskiego – Kronika Polska


Państwo, Cesarstwo Bolesława Chrobrego i Mieszka


56. Państwo, Cesarstwo Bolesława Chrobrego i Mieszka II. cz.1/3 NWO – Historia Polski, część 9


Opublikowany 11 sty 2014

Według Długosza, Galla Anonima i Kadłubka, Polska Chrobrego była największym krajem Europy. Głowa kościoła prawosławnego, patriarcha i kronikarz Nestor, daje Polsce 4 tys. lat historii.

4 tysiące lat historii i sarmacko-lechicką Polskę opisują też „Kronika Wielkopolska” z XIII wieku i szczególnie polecam przeczytanie” Kroniki Marcina Bielskiego”. ŚWIADOMOŚĆ KSZTAŁTUJE BYT, a nie odwrotnie. Wymazano nam historię, żeby nas zniewolić i upodlić. Jesteśmy potomkami biblijnego Izraela, królami pasterzami, potomkami bogów i jak bogowie mamy myśleć odważnie, śmiało i ograniczać ma nas tylko logika i fakty. Każdy z potomków bogów, króli pasterzy, może zostać geniuszem, ale musi tego chcieć. Żeby poznać temat genetyki Słowian trzeba wbić na google, – genetyka Słowian, lub genetyka Słowian archeologia.

Tak opisuje Koronację Chrobrego diademem cesarskim Gall Anonim Zważywszy jego chwałę, potęgę i bogactwo, cesarz rzymski zawołał w podziwie: „Na koronę mego cesarstwa! to, co widzę, większe jest, niż wieść głosiła!” I za radą swych magnatów dodał wobec wszystkich: „Nie godzi się takiego i tak wielkiego męża, jakby jednego spośród dostojników, księciem nazywać lub hrabią, lecz (wypada) chlubnie wynieść go na tron królewski i uwieńczyć koroną”. A zdjąwszy z głowy swej diadem cesarski, włożył go na głowę Bolesława na [zadatek] przymierza i przyjaźni, i za chorągiew tryumfalną dał mu w darze gwóźdź z krzyża Pańskiego wraz z włócznią św. Maurycego, w zamian za co Bolesław ofiarował mu ramię św. Wojciecha. I tak wielką owego dnia złączyli się miłością, że cesarz mianował go bratem i współpracownikiem cesarstwa i nazwał go przyjacielem i sprzymierzeńcem narodu rzymskiego.

Ponadto zaś przekazał na rzecz jego oraz jego następców wszelką władzę, jaka w zakresie udzielania] godności kościelnych przysługiwała cesarstwu w królestwie polskim, czy też w innych podbitych już przez niego krajach barbarzyńców, oraz w tych, które podbije [w przyszłości]. Postanowienia tego układu zatwierdził [następnie] papież Sylwester przywilejem świętego Rzymskiego Kościoła.


57. Państwo, Cesarstwo Bolesława Chrobrego i Mieszka II. cz.2/3 NWO. Historia Polski, część 10


 Opublikowany 25 sty 2014

O zdobyciu Rzymu przez Polaków w roku 1025 i o koronacji Chrobrego w Rzymie. Według epitafium na płycie grobowej Chrobry był nie tylko Cesarzem(princeps) ale też królem wszystkich Słowian, Gotów i Polan (Regni Sclavorum Gottorum sue Polonorum). http://www.mediewistyka.pl. O tym jak Chrobry zdobył Rzym i koronował się na króla Rzymu, a później Papież otruł go hostią przez wysłanego spowiednika. Kronika Marcina Bielskiego, kronikarza Zygmunta III daje Polsce 3,5 tysiąca lat historii. Link – https://archive.org/details/kronikapo…  Bielski dla Zygmunta III opisuje dość dokładnie najazdy kolonizacyjne Polaków na Cesarstwo Rzymskie i Europę Zachodnią, a ja dla leniów nie będę specjalnie robił o tym filmu.


 58. Państwo, Cesarstwo Bolesława Chrobrego i Mieszka II cz.3/3 NWO.-Historia Polski cz.11


Opublikowany 14 lut 2014

Papież otruł hostią Chrobrego, a jak klątwa Watykanu zabiła Mieszka II. Napis na „Szczerbcu” wskazuje, że Chrobry czcił celtyckich bogow. Link do kroniki Galla Anonima.http://www.zswsucha.iap.pl/STREFA_N/W… O Szczerbcu biskup Poznania z XIII wieku. Bogufał, w Kronice Wielkopolskiej, tak wyjaśnia nazwę Szczerbca: „Miecz króla Bolesława dopiero wspomniany nazywa się Szczerbiec, dlatego, że poszedłszy za napomnieniem Anioła na Ruś, cioł nim we Wrota Złote Zamku Kijowskiego, od którego razów dostały skazy, która w polskim języku szczerbą nazywają, skąd nazwisko miecza pochodzi.”


Źródło <a href="/channel/UCpdXoN2J3Irki8-9AWqtEsA" class=" yt-uix-sessionlink     spf-link  g-hovercard" data-ytid="UCpdXoN2J3Irki8-9AWqtEsA" data-name="" data-sessionlink="ei=PiK7VPzcC4bPcdXwgugP">Paweł Szydłowski</a> Paweł Szydłowski