Prawdziwa Historia – część II

Żarptak


Historyków w dzisiejszych czasach jest jak mrówków, bo produkowani są masowo jak kostki polbruku, a ich cechą charakterystyczną jest to, że sedno ich mózgów jest odporne na warunki atmosferyczne, bo składają się jak te kostki z betonu i wody. I kiedy padnie na ten beton odrobina światła i ta cała woda odparuje to widać, że chociaż każdy historyk opowiada niby inną, to jednak wciąż jedną i tę samą oklepaną historyjkę – trzymając się ściśle nonsensownie kłamliwych reguł – jakoby Polskę zbudował zupełnie z niczego jakiś Mieszko Pierwszy.

Oczywiście z dupy wzięty. Nie było niczego – szumiał wiatr, krakały skowronki, wszędzie biegały jakieś zające – aż tu nagle bęc – nieoczekiwany zwrot akcji i nagle pojawia się Mieszek Pierwszy z miseczką świętej wody i kropidłem, które mu podał życzliwie jakiś cesarz niemiecki. Jeśli taka jest właśnie ta historia no to jeszcze pół biedy, autor może wówczas liczyć na order uśmiechu, abonament na bundesligę i krzepki jak zawieszenie volkswagena uścisk Angeli Merkel.

Znacznieie jako, że nikt tak przecież nie kocha demokracji jak Niemiec no i autor może wówczas liczyć co najwyżej na łaskawe przemilczenie, jeśli rzecz jasna jakoś przeżyje te wszystkie histeryczne ataki zapienionych folksdojczów.


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Lechistan Lachistan Lachy i Lechoi

Jan Długosz, wybitny polski historyk i jednocześnie kanonik, w swych rocznikach zarysował m.in. prastare dzieje Polski i wcześniejszego Lechistanu. Pamiętajmy, że historyk był o niemal 600 lat bliższy tej epoce niż my. Nie miał internetu, jednak miał dostęp do tronów i wielu duchownych, a tym samym do dość elitarnych wówczas źródeł. Sam akcentował, że spisywał dzieje dla potomnych, sam także podkreślał, że dokonywał wielokrotnych poprawek swych zapisów. Co ciekawe, w jego rocznikach nie znajdziemy wyłącznych pochwał i hagiografii książąt, królów czy możnych, a często ich surowe oceny, co winniśmy docenić, jako odważne.

Korzystając z dzieł Galla Anonima i Wincentego Kadłubka, miał także zapewne dostęp do innych, pisanych i niepisanych, źródeł. Zanim odrzucimy jego opis prastarego Lechistanu, rozważmy czy można to było zrobić lepiej…


Źródło oryginalnego artykułu


Czytaj dalej

Słowianie

wiara-przyrodzona


Jesteśmy na tych ziemiach prawie od zawsze, a 2/3 Polaków ma wspólnego przodka, który żył około 15 tysięcy lat temu. Co ciekawe, jest on równiż przodkiem 1/3 Niemców zwłaszcza wschodnich. Niemcy to tak naprawdę rak toczący Europę czyli produkt Rzymsko-Katolickiego imperializmu. Polacy należą do wielkiej rodziny Sławian, pod tem zaś nazwiskiem rozumieją się: Czesi, Morawianie, Serbowie, Rusini, Illiryjczycy, Rossyanie, Bułgarowie. Ci wszyscy żyli dawniej w zgodzie i trzymali się za ręce, więc też Niemcy i inne nieprzyjazne narody nie wiele złego zrobić im mogły. Te sławiańskie narody siedziały między trzema morzami to jest: Baltyckiem od północy i Czarnem i Adryatyckiem z południa od niepamiętnych czasów.


Źródło artukułu


Czytaj dalej

Od Krakusa do Mieszka I


64. Od Krakusa do Mieszka I. Królowie Polski w Imperium Lechitów. Starożytni Polacy cz.3. Opublikowany 14 cze 2014. Poczet królów, książąt, władców polskich. Przedkatoliccy królowie Polski według Długosza, biskupów Boguchwała i Kadłubka, kroniki Franciszkańskiej i Bielskiego, i o Imperium Polan. Najwięcej alternatywnych wersji cudów związanych z otrzymaniem korony przez Piasta podają Bielski i Długosz w rozdziale o Piaście. Link do Kroniki Bielskiego archive.org. Link do Kronik arcybiskupa Prokosza www.books.google.ca. Kronika biskupa Kadłubka www.poetica.freehost.pl. Kronika arcybiskupa Długosza www.polona.pl. Kronika Wielkopolska www.historiapolski.eu. Link do Białczyńskiego który zajmuje się naukowo genetyką i pochodzeniem Słowian a ponadto wyjaśnia kosmiczną naturę bogów czczonych przez Polan – www.bialczynski.wordpress.com.

Dla chcących nabyć kroniki Bielskiego link www.amazon.co.uk/Marcin-Bielsk… O pochodzeniu Polan źródła www.wieczorna.pl/tajemnice-histori. Dzieje Słowiańszczyzny” które obejmują wojny Popielidów z Rzymem. Słowiańsko-Sarmackie imie Popiela I było Ariowit, którego Rzymianie nazywali Ariovistus.Współcześni historycy z Ariovistus zrobili Jarowit. Ariowit po ślubie z córką/siostrą J.Cezara przybrał rzymskie imie Pompiliusz. Z Pompiliusza/Ariowita polska tradycja zrobiła Popiela I. O wojnach Ariovistusa z Cezarem tu w Dziejach Słowiańszczyzny: www.archive.org/details.


Źródło <a href="/channel/UCpdXoN2J3Irki8-9AWqtEsA" class=" yt-uix-sessionlink     spf-link  g-hovercard" data-ytid="UCpdXoN2J3Irki8-9AWqtEsA" data-name="" data-sessionlink="ei=PiK7VPzcC4bPcdXwgugP">Paweł Szydłowski</a> Paweł Szydłowski