Bóg Płon


Płon syn Dabogi i Dażboga. Zajmuje się niebiańskim pasterstwem – jest Pasterzem, a więc Opiekunem, wszystkich gwiazd wszego świata. Jako Zdobywcy Wód, napełniającemu chmury deszczem i łowcy mającemu we władaniu Stada Gwiazd składają mu ludzie szczególne ofiary w Święto Jesiennej Równonocy zwane Zarzynkiem albo Dożynkami. Odszedłszy na Niebo Wysokie do samotniczego żywota zebrał z wszystkich niebios wielki łup, gwieździste żniwo – wszystkie Gwiazdy znalazły się w jego stadzie. Stąd zresztą wywodzi się jego przydomek Plon.



kolovrat1


PŁON

Ród: Sołów-Dażbogów


Zajmowany krąg:
Szósty krąg


Pochodzenie:
Płon syn Dabogi i Dażboga.


Rodzeństwo:


Dzieci, potomkowie:


Postacie-wcielenia (równe miana):
Płon-Netnik, Płon-Plen, Płon-Plon.


Inne nazwania jego osoby (przydomki):
Pan Gwiazd, Gwiezdny Pasterz, Gwiazdor, Zgwiezdnik, Płonetnik, Knotnik, Swiezdun, Swiezdny Pan, Świetnik-Świetlnik, Nietnik, Wielki Gaśniczy Żywota.


Funkcje, zakres działania:
Zajmuje się niebiańskim pasterstwem – jest Pasterzem, a więc Opiekunem, wszystkich gwiazd wszego świata.


Narzędzia czarowne – oznaki władzy:
Nietnik Świecidło-Gasidło – długi kij zakończony ośmiogwiezdną głownią i kapturem. Tym Nietnikiem-kijem roznieca i gasi gwiazdy, oraz zapędza je do stada. Każda gwiazda to płonący w Baji koniec Nieci Żywota a Płon jest tym, który owe nieci zapala i gdy przychodzi czas zagasza.


Pomocnicy (Stworze – bogunowie):
Płanetniki


Romanse:
Do Krasatiny zalecał się Płon-Płanetnik, który by ją posiąść, przybrał postać złotorogiego tura. Bogini zabiła jednak tura i zdjęła zeń poroże. Na złotych rogach Płona wieszała potem swoje futra i suknie.


Wrogowie:


Przyjaźnie:


 Przynależny Miesiąc:


Funkcje psychiczne – uczucia, odczucia:


Patron dla:


Co dobrego lub złego darował, zrobił ludziom:


C.D.N.


kolovrat1


PŁON


Znaczenie mian i imion oraz przydomków, i ważniejsze pojęcia wywodzone z jego miana: Płon ma przydomki Płon-Netnik, Płon-Plen i Płon Plon. Miano Płon wypływa z podwójnego znaczeniapłonu – życiodajnej płonącej materii ognistej, żaru (płomienia) oraz płonu-płynu, ognistej, żywej wody wypełniającej żyły bogów (Jezioro Płoń-Pełń), czyli z nazwań boskiego ichoru. Mówi się, że Płon zapłonia (czyli zapala) swoim Świecidłem nieci żywota na Bai (Materii Świata) – widzialne jako gwiazdy, a także że je na niebiosach gasi, razem z bogami Przeznaczenia. Stąd znaczenia przydomka Netnik – niecący, ale i niecny (przez to że zdradził swoją matkę Dabogę).

Przydomek Plen i Plon są bliskoznaczne. Pierwszy oznacza jednak oprócz plenności, płodności, dawania plonu, rozpleniania – rozmnażania (poprzez napełnianie chmur dobrym deszczem), również pleń – niewolę. Znaczenie to wynika z wykonywanej przez Plena pracy niewolniczego napełniania chmur dla Perperuny, na jaką bóg został skazany za swoją zdradę. Miana Plon i Plen oznaczają nie tylko dawcę wielkich zbiorów różnorakich płodów Ziemi, ale również tego, który schwytał i zniewolił (pojmał w pleń) wszystkie gwiazdy rozpierzchłe w różne strony Nieba. Gwiazdy stanowią wielki plon – łup Płona, są jego stadem, które on na niebiosach wypasa. Niektórzy twierdzą, że gwiazdy są kłębkami płonących nieci żywota (motkami Dodoli) rzucanymi przez Mokosz, na niebo pod opiekę Płona, albo kłębami wełny gwiazd-skrzystych baranów, z których to kłębków Makosz-Dodol wyplata Zrąb-Sieć – podstawę Materii Świata.


Źródło artykułu – Czesław Białczyński

Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – Księga Tura i Księga Ruty 


kolovrat1


Tyny podległe
Tumowi Kostromy-Kostruba

Bogowie Żywiołów:
1. Tyn Dażbogów:
Dażbóg, Daboga, Płon-Netnik, Zorza, Bożyc-Bodnyjak
2. Tyn Strzybogów:
Strzybóg, Stryja, Pogwizd, Poświst, Dyj-Poświściel


Bogowie Mocy:
3. Tyn Podagów-Weniów:
Podag, Pogoda, Podagżyk, Osidła
4. Tyn Morów:
Mor, Marzanna, Zmora, Chorzyca
5. Tyn Welesów-Nawiów:
Weles, Nyja, Lelij, Polel-Sowica


TYN DAŻBOGÓW-SOŁÓW


Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Czarnogłowa, Tum Kostromy, Tyn Sołów


Członkowie rodu:
Dażbóg, Daboga, Płon-Netnik, Zorza, Bożyc-Bodnyjak


Główność:
jednogłowy


Główny przybytek, miejsce przebywania:
Ziemia, Wela, Niebo


Atrybuty żywe:
Śliwa i Morwa, Jaszczurka i Mysz, Zięba i Kos, Tarnina, Dryjakiew i Łubin, Czosnek i Ostrężyna, Łochynia (Morzybaba) i Lubczyk, Mrzyk i Nadobnica.


Kamień:
Granat


Minerał:
Węgiel


Rzecz:
Zioła i Wyciągi Leczące oraz Trujące


Maści (barwy):
Biała-srebrzysta


Czerty i rezy (liczby):
Czerta 9, Liczba 18


Miesiąc:
Luty (Sieczeń)


Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici):
Taja M, Gramota ł


Niwa (symbol):
Niwa Mroku


Tyn:
Dwór Granatowy


Wieńce i ofiary:
Tarnina, Łubin, Czosnek, Łochynia (Morzybaba) i Lubczyk


Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata):


kolovrat1


Czesław Białczyński.
Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów
„Księga Tura” i „Księga Ruty”

7 myśli nt. „Bóg Płon

  1. Pingback: Bogini Zorza | Wiara Przyrodzona

  2. Pingback: Bóg Bożyc-Bodnyjak | Wiara Przyrodzona

  3. Pingback: Bóg Strzybóg | Wiara Przyrodzona

  4. Pingback: Bogini Stryja | Wiara Przyrodzona

  5. Pingback: Bóg Dażbóg | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  6. Pingback: Bogini Daboga | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  7. Pingback: Bogini Krasa-Krasatina | Słowianie - Wiara Przyrodzona

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s