Bogini Łada


Łada córka Białobogi i Czarnogłowa. Opiekunka łowiectwa, polowań z nagonką, pułapek. Łaskawa – to jest ta która wyzwala w tę albo tamtą stronę. Także łagodząca spory, opiekunka małżeństwa, pani mądrości.

Lela, Lejla, Ład-Będa (Lęda-Będa), Ład-Boda, Lądobyta, ŁadawŁadań – Pani Mądrości, Pani Ładności i Pani Łowów, Pani Modra (Mądra, Mędra, Pani Mudra), Dawczyni Ładu i Pokoju, Dawczyni Spokoju.

Łada to nie tylko imię bogini, ale też miano mitycznej skrzyni, którą kiedyś posiadała Perperuna, a która trafiła w końcu do Ładów. Łada-Łagoda i jej kapłanki pełniły rolę inicjacyjną, uładzania (doprowadzania do ładu) młódzi, co odbywało się w specjalnych obrzędach, zachowanych do niedawna w Lednicy Górnej, gdzie znajdowała się jej świątynia (znanych dziś jako Siuda-Baba).



kolovrat1

ŁADA

Bógini Dużych Mogtów (Bogów Mocy)

Ród: Ładowie


Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Czarnogłowa, Tum Jesze-Yassa, Tyn Ładów.


Zajmowany krąg:
Piąty Krąg

Pochodzenie:
Córka Białobogi i Czarnogłowa


Mąż-Brat:
Łado


 Dzieci:
 Gogołada z Rodu Ksnów – Córka Łady-Łagody i Chorsa.
Bliźniacy Lelij i Polel-Sowica – synowie Welesa i Łady-Łagody.

 


Postacie-wcielenia (równe miana):
Łada-Łagoda, Łada-Łaska i Łada-Ładna (Łaba-Luba-Lela)


Inne nazwania jego osoby (przydomki):
Lela, Ład-Będa (Lęda-Będa), Ład-Boda, Lądobyta, ŁadawŁadań – Pani Mądrości, Pani Ładności i Pani Łowów, Pani Modra (Mądra, Mędra, Pani Mudra), Dawczyni Ładu i Pokoju, Dawczyni Spokoju.


Funkcja (zakres działania):
Opiekunka łowiectwa, polowań z nagonką, pułapek. Łaskawa – to jest ta która wyzwala w tę albo tamtą stronę. Także łagodząca spory, opiekunka małżeństwa, pani mądrości.


Narzędzia czarowne – oznaki władzy:
Złoty Łuk, Jemiołowe Strzały, Złoty Kołczan i Gałąź Owocującej Jemioły. Posiada też Złotą Skrzynię zwaną Ladą, która jest jednak najprawdopodobniej narzędziem czarownym Plątwy.


Pomocnicy (Stworze – bogunowie):
Szczekotuny (Dziwy, Dziwce, Dziwowie, Divuny, Diwy).


Istoty towarzyszące, ich przejawy:


Romanse:


Wrogowie:


Przyjaźnie:
Urodzenie przez Dziewannę Ładziwa-Diwa związało tyny Ładów i Dziwieniów węzłami pobratymstwa. Dziewanna często przebywa z Ładą-Łagodą, z Ładem oraz ze swoim synem. Zwłaszcza chętnie odbywa z nimi wspólne łowy i polowania. Także w Wielkiej Bitwie te dwa rody stają ramię w ramię.


 Funkcje psychiczne – uczucia, odczucia:


  Patron dla:


Wygląd:


Współczesny atrybut:


 Co dobrego lub złego darował, zrobił ludziom:
Bogini przychylna ludziom, serdeczna i łaskawa, uosobienie ładności – harmonii i akuratności.


Przynależny Miesiąc:


kolovrat1


Źródło:
Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – „Księga Tura” i „Księga Ruty”

kolovrat1


Tyny podległe
Tumowi Jesze-Yessa

Bogowie Żywiołów:
1. Tyn Runów
Perun, Perperuna, Perunic, Turupid-Ciosno, Łysk-Ysk-Porenut
2. Tyn Warów (Żgwiów)
Swaróg, Swara, Swarożyc, Denga, Watra

Bogowie Mocy:
3. Tyn Ładów:
Łado, Łada, Ładziw-Diw, Gogołada
4. Tyn Chorsów:
Chors, Chorsina, Chorsawa, Chorsiniec (Księżyc)
5. Tyn Rodów:
Rod, Rodżana, Rada-Rodzica, Rudź


kolovrat1


Tyn Ładów
Mogtowie


 Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Czarnogłowa, Tum Jeszy, Tyn Ładów.


Członkowie rodu:
Łado, Łada, Ładziw-Diw, Gogołada


Główność:
jednogłowy


Główny przybytek, miejsce przebywania:
Ziemia, Wela, Niebo


Atrybuty żywe:
Jesion i Cis, Jeleń i Łania, Kuna, Łabądź i Kukułka, Wilcze Łyko, Jemioła i Dziewięćsił, Werbena i Dzięgiel, Liszkarz Tęcznik.


Kamień:
Topaz


Minerał:
Żelazo


Rzecz:
Drewno i Metal


Maści (barwy):
Głęboka Zieleń


Czerty i rezy (liczby):
Czerta 2, Liczba 11


Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici):
Taja Ł, Gramota w


Niwa (symbol):
Niwa Trzykąta


Tyn:
Potrójny Żelazny Tyn-Dwór


Miesiąc:


Wieńce i ofiary:
Werbena i Dzięgiel.


Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata):


kolovrat1


ŁADA


Znaczenie mian i imion oraz przydomków, i ważniejsze pojęcia wywodzone z jego miana: Znaczenie przydomka Ładna omówiliśmy powyżej. Ta forma imienia bogini wzięła się z Ła-dań (dawczyni uładzenia, ładności). Warto tu wspomnieć o negatywnym odniesieniu do Łady-Ładani poprzez związek ze słowami lada – ladacznica i ladaco – byle kto, nicpoń. Obydwa te znaczenia biorą się z obscenicznej formy inicjacji kobiet prowadzonej przez kapłanki Łady-Ładani. Kapłanki chwytały nadające się do wyjścia za mąż dziewczyny i pasowały je na dorosłe kobiety, ukazując publicznie ich dojrzałą płeć, a następnie chłoszcząc rózgami po obnażonym ciele i przykładając na pośladki swoją pieczęć – odcisk umazanej w sadzy dłoni. Prawdopodobnie przeprowadzały też oddziewiczenie chłopców – czyli oddawały się rytualnej rozwiązłości (w pojęciu chrześcijańskim).

Łagoda, czyli łagodząca, zażegnująca spory, łącząca. Oznacza opiekunkę małżeństwa (ładzenia i łączenia się). Także bliski związek semantyczny z wyrazem łagoda mają łakocie (czes. lahoudki) i jagody (jagoudki). Tego rodzaju przekształcenia językowe spowodowały przemianowanie boginek (służek) Łady-Łagody, Babałag (Babaład), na Babajagi, przez co je mylnie złączono z postaciami Jag-Jędz, Jędzon, służek Groźnicy-Chorzycy.

Łaska to przydomek oznaczający łaskawość – przychylność i przymilność – łaszenie się. Po litewsku łoksznus – serdeczny. Łaskanie znaczyło również obiatę, czyli ofiarę połączoną z prośbą o łaskawość bóstwa. Łada byłaby więc boginią przychylną ludziom, serdeczną i łaskawą, uosobieniem ładności –harmonii i akuratności.


„Warto tu wspomnieć o negatywnym odniesieniu do Łady-Ładani poprzez związek ze słowami Łada – ladacznica i ladaco – byle kto, nicpoń. Obydwa te znaczenia biorą się z obscenicznej formy inicjacji kobiet prowadzonej przez kapłanki Łady-Ładani. Kapłanki chwytały nadające się do wyjścia za mąż dziewczyny i pasowały je na dorosłe kobiety, ukazując publicznie ich dojrzałą płeć, a następnie chłoszcząc rózgami po obnażonym ciele i przykładając na pośladki swoją pieczęć – odcisk umazanej w sadzy dłoni. Prawdopodobnie przeprowadzały też oddziewiczenie chłopców – czyli oddawały się rytualnej rozwiązłości (w pojęciu chrześcijańskim).”


Opływająca Wyspę Weń Świetlica jest określana mianem Wienicy, bo jako żywo ma tu kształt odświętnego wieńca o brzegach przeplecionych rumiankiem, makiem, kaczeńcem i niezabudką. Kolejne jezioro nachodzi się na Nierozłąkach, a zwą je Jeziorem Zachwytu, bo urokiem chwyta za serce. Jest płytkie, spokojne, a mieni się światłem i wszystkimi maściami świata. W dwóch trzecich drogi przechodzi przez Rzekę Rzek most Westchnień. Oddziela on Nierozłąki od najbliższego Otchłani obszaru zwanego Otoczem, z przybramną doliną, określaną mianem Łąki Niezauchwytnej. Tu przebywają najmniej godni ze wszystkich mieszkańców Raju, ci którzy dopiero co przedostali się przez Bramę Ciszy i nabierają sił po ciężkiej drodze. Tu oczyszczają oni swe dusze z resztek złego, z koszmarów, z nieczystości. W tej części Raju znajdują się ostatnie dwa rajskie jeziora: Żółte i Osłupienia, wymieniane jako Jezioro Stu Pór. To tutaj zamieniona w łabędzicę Łada-Łagoda uwiodła Welesa i poczęci zostali dwaj bliźniacy, Lelij i Polel-Sowica. Jezioro bierze swą nazwę stąd, że z jego dna wyrasta las kamiennych słupów, różnego kształtu i barwy, które wprawiają swym widokiem każdego w takie zadziwienie, że aż odbiera ono mowę. Stąd powstało powiedzenie „osłupieć z zachwytu”. W tym miejscu, ze względu na bliskość Otchłani, zatrzymuje się czas. Druga nazwa jeziora wywodzi się właśnie od „stania pór”, czyli stuporu, a także stąd, że sto pór na raz się tu dzieje – cały czas jest stojący i poplątany.


„… Na tym kończymy opisanie Weli, choć wiele pozostało jeszcze do opowiedzenia, a na samo zamknięcie dorzucimy jeszcze uwagę, iż przez Rzekę Rzek Łada-Łagoda sama jedna przerzuciła trzydzieści trzy mosty welańskie we wszystkich niwach, a także w niektórych nawiach. W kilku z nich nachodzą się po dwa mosty, a to: u Janiny, Rui, Kostromy, Wiłów i Dziewów. Trzy mosty mają Swistowie na Rozdmuszysku, zaś w pozostałych niwach jest po jednym moście. W nawiach jest po jednym moście Łagody, ale Most Piekielny nie przechodzi przez Rzekę Rzek, tylko wiedzie nad Bagnem Wrzawy do zamyku Lelija-Smęta.”


„Dopiero Ładowie ze swoimi dziećmi, kiedy utracili władztwo nad Welą, przybieżali i wzięli Nieba w swoje ręce, a zrobili na tyle porządku, że przynajmniej gwiazdy przestały się zderzać i wciąż topić na dnie Głębi. Ładowie przybyli dwoma bojowymi Wozami. Wielkim Wozem powoził sam Łado, a ciągnęły go welańskie skrzydlate niedźwiedzice, Małym zaś, zaprzężonym w skrzydlate łanie, kierowała Łada-Łagoda. Ruszyli za Księżycami po niebieskim gościńcu-welonie i przepędzili ich z tej drogi.”


„Przy Trzecim Ognisku skupili się: Perunic i Porenut-Ysk z rodu Peruna, Swarożyc, Denga i Watra-Wierta z rodu Swarogowego, Łada-Łagoda i Gogółada-Chichola (Władyca) z rodu Łada oraz Daboga-Daba i Stryja. Umyślono tutaj Poczwarę (Sołowieja, Oczara) z materii ognistej, takiej samej, jak tarcza Swarożycowa. Poczwarę-Sołowieja postanowiono posłać do bitwy o Ziemię.”


kolovrat1

Źródło:
Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – „Księga Tura” i „Księga Ruty”

38 myśli nt. „Bogini Łada

  1. Pingback: Bogini Watra | Wiara Przyrodzona

  2. Pingback: Bogini Gogołada | Wiara Przyrodzona

  3. Pingback: Bogini Chorsawa | Wiara Przyrodzona

  4. Pingback: Bogini Chorsina | Wiara Przyrodzona

  5. Pingback: Bóg Swarożyc | Wiara Przyrodzona

  6. Pingback: Bóg Łado | Wiara Przyrodzona

  7. Pingback: Bóg Ładziw | Wiara Przyrodzona

  8. Pingback: Bóg Chors | Wiara Przyrodzona

  9. Pingback: Bóg Chorsiniec | Wiara Przyrodzona

  10. Pingback: Bóg Swaróg | Wiara Przyrodzona

  11. Pingback: Bóg Porenut | Wiara Przyrodzona

  12. Pingback: Bóg Turupit-Ciosno | Wiara Przyrodzona

  13. Pingback: Bogini Denga | Wiara Przyrodzona

  14. Pingback: Bóg Pierun-Perun | Wiara Przyrodzona

  15. Pingback: Bogini Perperuna | Wiara Przyrodzona

  16. Pingback: Bóg Perunic | Wiara Przyrodzona

  17. Pingback: Bogini Swara | Wiara Przyrodzona

  18. Pingback: Bóg-Bogini Jesza-Jessa | Wiara Przyrodzona

  19. Pingback: Bogini Laila-Łada-Lelija | Wiara Przyrodzona

  20. Pingback: Bóg Rod | Wiara Przyrodzona

  21. Pingback: Bogini Rodżana | Wiara Przyrodzona

  22. Pingback: Bogini Rada Rodzica | Wiara Przyrodzona

  23. Pingback: Bogini Rudź | Wiara Przyrodzona

  24. Pingback: O Bogach według Burów-Czarnosiermiężnych – mitologia słowian | Wiara Przyrodzona

  25. Pingback: Bóg Weles | Wiara Przyrodzona

  26. Pingback: Bóg Polel-Sowica | Mitologia Słowian - Wiara Przyrodzona

  27. Pingback: Bogini Osidła | Mitologia Słowian - Wiara Przyrodzona

  28. Pingback: Bogini Nyja | Mitologia Słowian - Wiara Przyrodzona

  29. Pingback: Bóg Lel-Lelij | Mitologia Słowian - Wiara Przyrodzona

  30. Pingback: Bogini Pogoda | Mitologia Słowian - Wiara Przyrodzona

  31. Pingback: Bóg Czarnogłów | Wiara Przyrodzona

  32. Pingback: Bogini Białoboga | Wiara Przyrodzona

  33. Pingback: Bogini Dziewanna | Wiara Przyrodzona

  34. Pingback: Cywilizacja Słowiańska | Wiara Przyrodzona

  35. Pingback: Inne podanie o Mazie-Mazji i Lądzie – mitologia słowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  36. Pingback: Wojny Bogów oraz o przemianie Przedstworzów w Stworze i narodzinach Zduszów | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  37. Pingback: Buła-Byta – mitologia Slowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  38. Pingback: Ladacznica była święta. Kapłanki seksualności mieszkały na Jasnej Górze. Oto, jak wyglądał seks prastarych Słowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s