Bogini Swara


Córka Białobogi i Czarnogłowa. Żona Ognia-Swaroga, Pani Żaru i Suszy, zwornika tego związku. Mimo tego uważana jest za wielką kłótnicę, a i swoimi czynami pokazała jak łatwo poddaje się namiętnościom. Wspomaga Swarożyca dodając żaru jego światłu. Codziennie w południe poi go z kielicha-czaszki Złotysza. Czyni gorąco swoją chustą i wysusza powietrze. Wszystko co weźmie do ręki zamienia się w gorący pył. Nosi Świetlistą Złotą Koronę i Złoty Czerpak oraz Chustę Żaru złocisto-żółtej barwy. Wspomagają ją bogunki Swarki.

Przydomek Swary: Swora, podkreśla jej rolę żony Ognia-Swaroga, Pani Żaru i Suszy, zwornika tego związku. Mimo tego uważana jest za wielką kłótnicę, a i swoimi czynami pokazała jak łatwo poddaje się namiętnościom. Zabicie Złotysza było jej straszną zbrodnią. W wyniku tej zbrodni stała się towarzyszką Swarożyca i wzmaga żar nieba w południe przynosząc mu kielich-czaszkę.

„…A kiedy drugi raz Kaukowie (Czarnogłów i Białoboga) zetknęli się miłośnie, z tumu strzeliły Płomienie i Żar i rozlały się po okolicy. Tak narodzili się Swarog i Swara-Żara.”



kolovrat1

SWARA

Bógini Żywiołów

Ród: Warów (Żgwiów)


Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Czarnogłowa, Tum Jesze-Yassa, Tyn Warów.


Zajmowany krąg:
Czwarty Krąg

Pochodzenie:
Córka Białobogi i Czarnogłowa


Mąż-Brat:
Swarog-Swaróg


 Dzieci:
Denga Córka Swaroga, Swary i Dabogi.
Watra z Rodu Simów – córka Swary i Sima albo Swaroga i Siemi.


Postacie-wcielenia (równe miana):
Swara-Żara, Swara-Swora i Swara-Płoń


Inne nazwania jego osoby (przydomki):
Pani Żaru, Władczyni Suszy.


Funkcja (zakres działania):
Wspomaga Swarożyca dodając żaru jego światłu. Codziennie w południe poi go z kielicha-czaszki Złotysza. Czyni gorąco swoją hustą i wysusza powietrze. Wszystko co weźmie do ręki zamienia się w gorący pył.


Narzędzia czarowne – oznaki władzy – ubiór:
Świetlista Złota Korona, Złoty Czerpak i Złota Chusta


Pomocnicy (Stworze – bogunowie, bogunki):
Swarki (Swarzki)


Istoty towarzyszące, ich przejawy:


Romanse:


Wrogowie:


Przyjaźnie:


 Funkcje psychiczne – uczucia, odczucia:


  Patron dla:


Wygląd:


Współczesny atrybut:


 Co dobrego lub złego darował, zrobił ludziom:


Przynależny Miesiąc:


Źródło:
Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – „Księga Tura” i „Księga Ruty”

kolovrat1

Tyny podległe
Tumowi Jesze-Yessa

Bogowie Żywiołów:
1. Tyn Runów
Perun, Perperuna, Perunic, Turupid-Ciosno, Łysk-Ysk-Porenut
2. Tyn Warów (Żgwiów)
Swaróg, Swara, Swarożyc, Denga, Watra

Bogowie Mocy:
3. Tyn Ładów:
Łado, Łada, Ładziw-Diw, Gogołada
4. Tyn Chorsów:
Chors, Chorsina, Chorsawa, Chorsiniec (Księżyc)
5. Tyn Rodów:
Rod, Rodżana, Rada-Rodzica, Rudź


Tym Warów
Żywiołowie


 Przynależność:
Twer Swąta, Trzem Czarnogłowa, Tum Jeszy, Tyn Warów


Członkowie rodu:
Swaróg, Swara, Swarożyc, Denga, Watra


Główność:
jednogłowy


Główny przybytek, miejsce przebywania:
Ziemia, Wela, Niebo


Atrybuty żywe:
Jawor i Świerk, Baran, Myszołów, Janowiec, Krokus i Żółcidło, Jaskier i Konwalia, Ogniczek i Oleica Pstra.


Kamień:
Czerwony Diament i Rubin


Minerał:
Krzemień


Rzecz:
Szkło i Ognisko


Maści (barwy):
Ognista Czerwień


Czerty i rezy (liczby):
Czerta 3, Liczba 12


Taje (guzły) i gramoty (zapisy, sjenowity, wici):
Taja F, Gramota ż


Niwa (symbol):
Niwa Ognia


Tyn:
Ognistym Dwór


Miesiąc:
Grudzień


Wieńce i ofiary:
Jaskier i Konwalia


Obrzędowy wypiek (potrawa, obiad – potrawa obiata):
Ser, twaróg.


kolovrat1


SWARA


Znaczenie mian i imion oraz przydomków, i ważniejsze pojęcia wywodzone z jego miana:

Żara, gdera, śwara

Żara, czyli gorąca, żarząca się, podkreśla również związek z żarem – ogniem ofiarnym (żertwą) i ogniem żarników – stosów grzebalnych. Znaczy też żarliwa i żałosna (może przez zdradę Swarogową), żarotna – żałująca, a jednocześnie żartoblirva, żartująca (jej śmiech i żart łatwo się w żałość i płacz przeradza), Żartka – dzielna i jednocześnie gderliwa, ale i piękna, jaśniejąca – śwarnaa.

płoń

Płoń oznacza płonna (czyli bezpłodna – może z powodu wydania na świat Watry i Dengi, dwóch słabowitych córek), płynąca – nieuchwytna, płonąca, płomienna – ognista, żarliwa, pełna wigoru (z powodu płomiennych kształtów i ognistej barwy włosów oraz gwałtownego, pożądliwego usposobienia).


Przydomek Swary: Swora, podkreśla jej rolę żony Ognia-Swaroga, Pani Żaru i Suszy, zwornika tego związku. Mimo tego uważana jest za wielką kłótnicę, a i swoimi czynami pokazała jak łatwo poddaje się namiętnościom. Zabicie Złotysza było jej straszną zbrodnią. W wyniku tej zbrodni stała się towarzyszką Swarożyca i wzmaga żar nieba w południe przynosząc mu kielich-czaszkę.


„Przy Czwartym Ognisku przykucnęli Dażbóg, Swara-Żara (Żarłuna), Perepułt-Przepląt i Licho z rodu Plątów, Łado i Ładziwc-Dziw z rodu Ładów oraz trójca Knyszów (Chorsów) – Chors-Książ, Chorsina-Księża i Chorsiniec-Książyc. Tutaj uszeptano zdziełanie z materii świetlistnej Pożary (Smolichy) i wysłanie jej na Niebo, by tam zwyciężała.”


Słowo o Pożarze

Zinisi apuolscy twierdzą, że ognisk było tylko osiem, a skład bogów przy nich nieco inny. Według nich Swara-Żara z zazdrości o synów Swarogowych, których miał z Dabą, namówiła ośmiu innych bogów, by razem z nią uczynili potwora. Potwór miał pożreć dzieci Swaroga. Działo się to wcześniej niż zbór na Równi przy Ośmiu Ogniskach. Wśród ojców Pożary byli ich zdaniem Chors i Chorsawa, Stryja (niezadowolona z tego, że rozporządzono bez jej zgody Wiatrem Południowym i Gorącym Powietrzem), i wszyscy pięcioro Wodowie, obawiający się gorejących synów Swaroga. Wpierw Pożarę puszczono na Welę, by wytropiła kryjówkę Daby. Ta zeszła do Nawi i w Piekle starła się z samym Welesem. Weles pokonał potwora i obciął mu ogon, który posiekał na siedem kawałków. Tym sposobem mieli się zrodzić najstarsi, najpierwsi Przedstworzowie, prabogunowie Welesożary, którzy poszli służyć nowemu ojcu i pilnowali komnat, gdzie przebywała brzemienna Daboga-Daba. Pokonana Pożara, rozwścieczona z bólu, ruszyła na Niebo i poczęła je w zatrważającym przyspieszeniu niszczyć.

Kiedy Swarog prowadził Drogą Ptasią swoich dziesięciu synów ku Ziemi, Pożara zapałała zemstą do zabójcy trzech Welesożarów, strażników w Nawi Wielodroży. Pożara pożarła dziewięciu z dziesięciu synów Swaroga i wtedy dopiero, odpędzona przez niego, uciekła. Ruszyła w Głąb i pustoszyła dalej Niebo. Inni bogowie, widząc siłę potwora urodzonego rękami Swary i jej sojuszników, zasiedli szybko na Równi, przy osobnych ogniskach, i uczynili to samo, po czym puścili potwory do boju.

Jednakże większość sławskich kątyn i kościołów potwierdza za Jurem, starszym kołodunów-samotników, co mieszkają wkoło bagnistego uroczyska Biełyje Bogi, że Pożara urodziła się razem ze wszystkimi innymi potworami, a synów Swaroga pożarła Nica lub Pomian, który jest widmem Potwora Potworów – Postracha i błąka się wiecznie po różnych kątach niebiańskich, roznosząc bojaźń, zmartwienia i lęki we wszym świecie.

Kudiesnicy z kątyny Peruna w Grodzie Kija, tak samo jak mikowie Dażboga z Milska – w ziemicy połabskiej należącej do plemienia Łużyczan z ludu Lęgów – uważają podobnie jak kołoduni z Białych Bogów. Ich zdaniem jednak Daba została wyzwolona przez Dażboga, a nie Swaroga i prawią, że to on pożarł dzieci tego drugiego z wściekłości o gwałt zadany Dąbie.


„…A kiedy drugi raz Kaukowie (Czarnogłów i Białoboga) zetknęli się miłośnie, z tumu strzeliły Płomienie i Żar i rozlały się po okolicy. Tak narodzili się Swaróg i Swara-Żara.”


„Każdy z Panów i każda z Pań Welańskich nosi w sobie część przyrodzenia po Pramaci i część po Praoćcu. Tak na przykład Dażbóg – Światło Nieba jest po ojcu męski, oślepiający, uśmiercający, a po matce ciepły i dający życie. Swarog zaś jest po ojcu palący, niszczący, uśmiercający i męski, a po matce ogrzewający, karmiący, dający życie. Swara jest po matce żeńska, ciepła, dająca życie, a po ojcu oschła, wysuszająca, swarliwa, uśmiercająca. I tak jest z każdym Żywiołem i z każdą Mocą.”


„Istnieje również wśród plemion nadilmeńskich, pochodzących z zachodnich odłamów ludu Burów, podanie mówiące, że to Swara była matką Sowicy. Ród, z którego się on wywodził, zwano tam bowiem Sowarogami, a głową tego rodu był Swaróg – Ogień Niebieski. Swarożyc-Słońce (Sownec-Sołnec) był zatem bratem Sowicy. Sołnec, Sowica i Smuts (Lelij) byli według nich trzema z dziesięciu ocalałych synów Swaroga i Daby.”


kolovrat1

Źródło:
Czesław Białczyński. Polecane księgi o mitologi Słowian, Istów i Skołotów – „Księga Tura” i „Księga Ruty”

32 myśli nt. „Bogini Swara

  1. Pingback: Bogini Denga | Wiara Przyrodzona

  2. Pingback: Bogini Watra | Wiara Przyrodzona

  3. Pingback: Bóg Swarożyc | Wiara Przyrodzona

  4. Pingback: Bóg Porenut | Wiara Przyrodzona

  5. Pingback: Bóg Łado | Wiara Przyrodzona

  6. Pingback: Bogini Łada | Wiara Przyrodzona

  7. Pingback: Bóg Ładziw | Wiara Przyrodzona

  8. Pingback: Bogini Gogołada | Wiara Przyrodzona

  9. Pingback: Bóg Chors | Wiara Przyrodzona

  10. Pingback: Bogini Chorsina | Wiara Przyrodzona

  11. Pingback: Bóg Chorsiniec | Wiara Przyrodzona

  12. Pingback: Bogini Chorsawa | Wiara Przyrodzona

  13. Pingback: Bóg Swaróg | Wiara Przyrodzona

  14. Pingback: Bóg Turupit-Ciosno | Wiara Przyrodzona

  15. Pingback: Bóg Pierun-Perun | Wiara Przyrodzona

  16. Pingback: Bogini Perperuna | Wiara Przyrodzona

  17. Pingback: Bóg Perunic | Wiara Przyrodzona

  18. Pingback: Bóg-Bogini Jesza-Jessa | Wiara Przyrodzona

  19. Pingback: Bóg Rod | Wiara Przyrodzona

  20. Pingback: Bogini Rodżana | Wiara Przyrodzona

  21. Pingback: Bogini Rada Rodzica | Wiara Przyrodzona

  22. Pingback: Bogini Rudź | Wiara Przyrodzona

  23. Pingback: Bogini Stryja | Wiara Przyrodzona

  24. Pingback: Bóg Padagżwik | Wiara Przyrodzona

  25. Pingback: Bogini Warza-Cica | Wiara Przyrodzona

  26. Pingback: Bogini Zorza | Wiara Przyrodzona

  27. Pingback: Bóg Bożyc-Bodnyjak | Wiara Przyrodzona

  28. Pingback: Bóg Czarnogłów | Wiara Przyrodzona

  29. Pingback: Bogini Białoboga | Wiara Przyrodzona

  30. Pingback: Inne podanie o Mazie-Mazji i Lądzie – mitologia słowian | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  31. Pingback: Wojny Bogów oraz o przemianie Przedstworzów w Stworze i narodzinach Zduszów | Słowianie - Wiara Przyrodzona

  32. Pingback: Bogini Wąda-Węda | Słowianie - Wiara Przyrodzona

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s